η τέταρτη ταφή του Δημήτρη Παπαδόπουλου

Τον Δημήτρη Παπαδόπουλο τον έθαψε χτες ο Δημήτρης Παπαδόπουλος.

Εκείνος που παίζοντας με λεξούλες, εξυπνακισμούς, ειρωνείες, αφορισμούς, μηδενισμούς και ακκισμούς με άλλους ομοίους του, έβγαλε -έχοντας έτοιμη εκ των προτέρων- την ετυμηγορία : οι πλατείες είναι για πιο σοβαρά πράγματα, όχι για συγκεντρώσεις άχρωμων, αμήχανων, άνευρων, απολιτίκ που ούτε παλμό, ούτε πάθος, ούτε αληθινή οργή κρύβουν μέσα τους. Κρύβουν όμως χρυσαυγίτες, γκαραντί.  Άσε που έχουν και χρυσούς χορηγούς από πίσω.

Από αύριο οι πλατείες στους τσολιάδες, τα σιντριβάνια και τα περιστέρια τους. Και τα απολιτίκ υποκινούμενα θύματα πίσω στους καναπέδες τους. Να κάνουν χώρο για να περάσουν οι μπαρουτοκαπνισμένοι.

Βέβαια για να λέμε και του ξινού ένορκου το δίκιο, ο Δημήτρης Παπαδόπουλος δεν χρειαζόταν το Δημήτρη Παπαδόπουλο για να τον θάψει. Θάβεται μια χαρά και μόνος του. Όταν διαβάζεις «ξυπνήσαμε και θα σας πιούμε το αίμα», «έτσι αποκαθηλώνονται τα καθεστώτα και πέφτουν οι χούντες»,  «ήρθε η ώρα, πλησιάζει» και «σήμερα πεθαίνει η κυβέρνηση του Μνημόνιου» καταλαβαίνεις το μέγεθος και την φύση του ελληνικού προβλήματος : καθένας χολερικός Δημήτρης Παπαδόπουλος κρύβει κι έναν επικό Δημήτρη Παπαδόπουλο μέσα του. Μπορεί και δυο, μπορεί και τρεις.

Την επόμενη φορά θα πάρω τον δικό μου Δημήτρη Παπαδόπουλο και θα πάμε παρέα πλατεία. Χωρίς «ναι μεν αλλά», χωρίς χρυσαυγίτες, χωρίς εισαγωγικά, χωρίς πανώ χορηγών  και «χωρίς αυταπάτες προπαντός», όπως λέει κι ο φίλος μου ο Καρτέσιος. Κυρίως χωρίς αυταπάτες.

Advertisements

13 thoughts on “η τέταρτη ταφή του Δημήτρη Παπαδόπουλου

  1. Όταν θα έρθει εκείνη η ώρα (για την … επόμενη σας φορά , λέω) , πάρτε κι εμένα μαζί …
    Όχι πως δεν μπορώ να πάω μόνη μου , αλλά να … είναι καλύτερα με μια παρέα σαν κι αυτήν … Εσείς , ο δικός σας Δημήτρης Παπαδόπουλος … και όλα εκείνα τα “χωρίς” .

  2. Ο θεός έχει προβλέψει για όλα.
    Θα αναπαύσει και την ψυχή τους στου παραδείσου του καναπέδες.
    Μόνο ο αγώνας του θεού είναι διαρκής.
    Να ψάχνει αιωνίως πόσοι κρύβονται σε κάθε σώμα που παραλαμβάνει για να τους αναστήσει όλους όταν έρθει η ώρα. Έναν προς έναν.

    Έτη πολλά και βοήθεια όλων η Αγία Σύνεση, μέρα που ΄ναι, μεγάλη η χάρη της

    1. Ελενίτσα για το θεό δεν ξέρω αλλά έτσι είναι ο έλληνας, έχει αυτοκίνητο που στο μοχλό ταχυτήτων γράφει “όπισθεν” και “γιούργια”. Ενδιάμεσο ουδέν.

      1. Kαι στο ταμπλώ “ο θεός είναι μεγάλος” γράφει, όλα να τα λες, αντίχριστε…
        ΄Αντε καλημέρα πάω τώρα, έχω γύρισμα η απαράδεκτη, ξύπνησε μέσα μου η Δήμητρα Παπαδοπούλου χιχι

  3. Εγώ τα είδα λίγο πιο αισιόδοξα αγαπητέ. Δεν θα αλλάξει κάτι βέβαια με τέτοιες κινητοποιήσεις αλλά είναι η αρχή. Το μέτρημα των δυνάμεων. Υστερούμε πολύ αλλά σε κάθε αγώνα δεν ξέρεις πώς θα στραβοξυπνήσει ο καθένας.

    ΥΓ Ξεχάσατε πάντως να αναφέρετε τα επαναστατικά “Πότε θα κάνει ξεαστεριά” τραγούδια, από τυπάδες με ζελ στο μαλλί και από τύπισσες βγαλμένες από κομμωτήριο. Και μετά λένε εμένα σουρεαλιστή

    1. εγώ είδα λίγο απ’ όλα, κυρίαρχα όμως είδα αμηχανία και ένα “και τώρα τί;”, στη μικρή μου πόλη αναφέρομαι, προς αποφυγή παρεξηγήσεων

      προτιμώ -όμως- έξω έναν αμήχανο, έναν με τζελ και μια με μαλλί λακαρισμένο από έναν που κάθεται σπίτι του και γράφει εκθέσεις ιδεών, σαν και μένα καλή ώρα, η φυσική παρουσία έξω κάτι ελάχιστο μπορεί να συμβολίζει, η ιδιώτευση ή το “ψυχικά είμαι μαζί σας” τι ακριβώς ;

      τι θα βγει δεν ξέρω, μπορεί να μη βγει και τίποτε αλλά δεν είναι αυτό άλλοθι για να μείνουμε μέσα, αν θέλει κανείς να το κάνει μόνο “συντεταγμένα” και πίσω απο πανώ ή όταν οι “θεσμικοί” τον καλούν στους δρόμους οκ απο μένα , δικαίωμά του και μπράβο του αλλά κανένα μπράβο σε κανέναν μας αν καταντήσουμε να διαμαρτυρόμαστε με επετηρίδα , “απο δω οι παλιοί, απο κει οι καινούργιοι”

  4. Μέτρησα έναν Αγγελάκα και χιλιάδες Ξυλούρηδες,Θεοδωράκηδες,Άσημους,Τσακνήδες,Β.Παπακωνσταντίνου και λοιπά τοιαύτα.Η σύνθεση 50% γερομπισμπίκηδες,50% νέοι.Εμείς οι γερομπισμπίκηδες να κοιταζόμαστε αμήχανοι.Οι νέοι μ’ ένα ύφος λιγάκι “αυτό είναι δικό μας”.Άκουσα έναν να λέει στο κινητό με τσιριχτή φωνή:”Σου λέω ούτε πανώ ούτε κόμματα ούτε ΚΚΕ ούτε ΠΑΜΕ.Τελείωσαν αυτά.Ο καθένας μόνος του και όλοι μαζί.”Είδα αρκετούς κομματικά πειθαρχημένους επαγγελματίες επαναστάτες με τα καλά τους,με αφ’ υψηλού συγκαταβατικό χαμόγελο,να περιφέρονται παριστάνοντας τους απλούς πολίτες.Φαινόταν όμως ότι η ψαριά τους δεν πήγαινε καλά.
    Το δωδεκάχρονο έκατσε απ’ τις 6.00 έως τις 10.30.Ακόμα κι όταν φύγαμε εμείς,παρέμεινε να κλείσει το μαγαζί.Κι όμως κανένας ενθουσιασμός.
    Εκείνο που κρατώ είναι αυτό το “δικό τους”.

    υγ.Προφανώς ομιλώ για την μικρή επαρχιακή μας πόλη.

    1. προφανώς κι εγώ κι εσείς ζούμε στον κόσμο μας
      (όταν λέτε οτι μετρήσατε αγγελάκες, ξυλούρηδες, άσιμους και λοιπούς, εννοείτε πως είχατε και μουσική επένδυση στη διάρκεια της συγκέντρωσης ; αυτό κρατάω εγώ, εμείς α-καπέλα τη βγάλαμε και σίγουρα ακαπέλωτοι)

  5. Μην ξεχνάτε ότι στην Καλαμάτα ξεκίνησε ή επανάσταση του ’21.Ε όσο νά ‘ναι μια παραπάνω οργάνωση έπρεπε να την έχουμε…

  6. Αγαπητέ επίτημε, ευχαριστώ που υποστηρίζετε τα πάτρια (λίγο πιό κάτω εγώ, στα αγκωνάρια και στις πέτρες… Μάνη).

    1. κι εσείς να αυτονομηθείτε,μαζί με τους μεσσήνιους
      αφού δεν μπορέσαμε όλοι μαζί, ίσως τα καταφέρουμε χώρια

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s