απογεύματα

Τα σαββατιάτικα απογεύματα είναι το πιάνο του Achim Roedelius στο «By this river».

Δεν θέλω να κοιμάμαι τα μεσημέρια, όταν μικραίνουν οι μέρες. Ξυπνάω μέσα σε σκοτάδια και σε βουνά και δεν βρίσκω το δρόμο για τα βραδινά όνειρα. Αν θυμώσουν που τα έστησα, γίνονται εφιάλτες και τρόπο να τα βάζω μαζί τους δεν μου ‘δειξε κανείς παλιός.

Όταν πήρα το δίσκο, σφραγισμένο, και έλειπαν από μέσα οι τέσσερις ζωγραφιές του Schmidt ένιωσα πως μου ‘κλεψαν τη μουσική. Πως ήμουν εξάχρονο και κάποιο δωδεκάχρονο με κορόιδεψε, μου πήρε τα χαρτάκια απ΄τις γκοφρέτες που μήνες μάζευα ένα ένα. Από πείσμα έκανα τρεις βδομάδες να βάλω το δίσκο στο πλατώ. Όταν το κατόρθωσα ήμουν δεκαεννιά. Το εξάχρονο είχε χαθεί.

«Κοιμήσου και μη σκοτίζεσαι» είπε. «Δεν θα ΄ναι σκοτάδι. Σάββατο απόγευμα θα ΄ναι»

—————————-

Advertisements

3 thoughts on “απογεύματα

  1. Το απόγευμα του Σαββάτου είναι αυτό με τις μεγαλύτερες προσδοκίες. όλα είναι ακόμη πιθανά.

  2. Το απόγευμα του Σαββάτου , οι άνθρωποι της χώρας αυτής , θα βρίσκονται ακόμα … στην δουλειά τους (λένε πως είναι “σιγουράκι” πια η εξαήμερη εργασία) …
    Συγχωρείστε με γι αυτό το πεζό και πολύ σκληρό που ξεστόμισα . Εγώ , δεν ήμουν έτσι … ήμουν ρομαντικό άτομο . Αλλά , θες τα οιστρογόνα μου που … εξαφανίστηκαν … θες οι ειδήσεις των 20.00 … πάει και ο ρομαντισμός μου …
    —————————————–
    Α , και κάτι άλλο : Για τον ίδιο λόγο με σένα , δεν κοιμάμαι κι εγώ τα μεσημέρια , όταν μικραίνουν οι μέρες …

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s