αποχαιρετισμός στον Κύριο Δ5

27364294

Do you remember a guy that’s been

in such an early song….

 

 

Xτες το μεσημέρι δυο μακρινοί συγγενείς που ερχόταν και τον βλέπαν από τη μέρα που βάρυνε πολύ, χτύπησαν την πόρτα του. Την προηγούμενη μέρα του πήγαν φαγητό, αερίσαν το σπίτι, συγύρισαν λίγο. Τι να συγυρίσεις σε ένα σπίτι που δεν το περπατάει κανείς, παρά μόνο ο χάρος που περιμένει υπομονετικά μετρώντας μέρες, ώρες…

Πάτησαν το κουδούνι. Ησυχία.

Μετά από πέντε λεπτά η ησυχία μίλαγε καθαρά, φώναξαν κλειδαρά, «αδύνατον» είπε αυτός, «παραείναι θωρακισμένη, βρείτε άλλο τρόπο».

Βρήκαν. Απ’ το μπαλκόνι του διπλανού, παραλίγο να τσακιστούν, γλίτωσαν. Ευτυχώς η μπαλκονόπορτα του σαλονιού ήταν ανοιχτή. Κι εκείνος καθισμένος στην πολυθρόνα. Τραπεζάκι μπροστά του, ένα ποτήρι νερό, ένα σταυρόλεξο, ένα βιβλίο, τα γυαλιά του, τα χάπια του δίπλα. Ίσως ο Άλλος καθόταν υπομονετικά στην απέναντι πολυθρόνα, σκαλίζοντας την ατζέντα του για να ‘βρει τη διεύθυνση του επόμενου τώρα που ξεμπέρδεψε από δω. Αυτά τα εντελώς πεζά γίνονται στην κανονική ζωή, τα άλλα με το σκάκι, τα μαύρα ρούχα, τις σφραγίδες, τις παραλίες και τις παραπανίσιες κουβέντες είναι μόνο για τον Μπέργκμαν.

Στις μία και τριανταπέντε η χήρα στον τρίτο είδε δυο άντρες να κατεβάζουν μια κάσα με έναν ασπρομάλλη μέσα. «Καθόλου καλό χρώμα δεν είχε, έχω δει κι έχω δει πεθαμένους αλλά κάτι τέτοιο όχι». Δεν μου είπε αν ένιωσε καμιά ανατριχίλα όταν πέρναγε το τρίο μπροστά από την πόρτα της που την είχε αφήσει ανοιχτή να κάνει λίγο ρεύμα, έσκαγε ο τζίτζικας έξω, μέσα, παντού. Σίγουρα κατεβαίνοντας ο χάρος θα της έριξε μια κλεφτή ματιά μα είχε βγει το μεροκάματο απ’ αυτή την οικοδομή για σήμερα, συνέχισε λοιπόν πίσω από το τελευταίο του απόκτημα, από πελάτες δεν θα ξέμενε άλλωστε.

Μου είπαν ότι τον βάλαν στο ψυγείο για δυο μέρες, ώσπου να ‘ρθει η κόρη του απ’ την άλλη άκρη του κόσμου. Τα τελευταία κοινόχρηστα δεν πρόλαβε να τα πληρώσει. Θα τα πληρώσω εγώ για λογαριασμό του. Κερασμένα.

.

Advertisements

8 thoughts on “αποχαιρετισμός στον Κύριο Δ5

  1. Η “ατζέντα” του Άλλου …
    Αν μπορούσα να ρίξω μια κρυφή ματιά στην τελευταία του σελίδα …
    ==================
    “… περασμένα , ξεχασμένα , πληρωμένα , τελειωμένα (ίσως και κερασμένα .
    Άσε τα κρυφά κρυμμένα …”

  2. Έτσι ήσυχα να φεύγαμε όμως όλοι: σπίτι μας με ένα βιβλίο, ένα ποτήρι νερό δίπλα και την κουρτίνα του μπαλκονιού να ανεμίζει.

    1. κι έναν άνθρωπο δίπλα, να κρατάει χέρι. δεν έχω εμπιστοσύνη στις κουρτίνες

  3. Σκεφτομαι τ’ αλλοτινα τα χρόνια, που ο θάνατος σε έβρισκε ανάμεσα σ’ ανθρώπους και το σώμα σου περιτριγυρίζονταν από τους αγαπημένους μεχρι να μπει βαθια στη γη. Βαραινε αλλιώς…

  4. Ιδανικό φαντάζει το φευγιό. Σαν συμφωνία μοιάζει με τον Άλλο. Και πριν εκείνος εκπληρώσει την ατζέντα, μπορεί να στάθηκε για λίγο να κάνει συντροφιά.

    1. να πιεί ένα ποτήρι νερό, να φάει μια μπουκιά ψωμί, δύσκολη δουλειά να είσαι Άλλος

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s