politics my ass

 

Μου ‘λεγε ο Χρόνης μετά την περιφορά του Επιτάφιου -όσην ώρα στραγγίζαμε μια διμοιρία Κάιζερ- πως η πολιτική και η τέχνη είναι παρεξηγημένες έννοιες σήμερα, «να, για παράδειγμα πέρσι, πρόπερσι, δεν θυμάμαι κιόλας, ήμασταν στην Tate και βλέπαμε συνέχεια πινακίδες «adults only» με ένα βελάκι από κάτω, ακολουθήσαμε τα βελάκια σαν τα χαϊβάνια που κατέβηκαν απ΄τα βουνά και μας έβγαλαν αυτά σε μιαν αίθουσα όπου ένας άνδρας γυμνός έπαιρνε το πουλί * του στο χέρι και το έβαζε -σαν σπαθί σε θηκάρι- από πίσω του, δεν λέω πως έδειχνε να το ευχαριστιέται κιόλας, μάλλον ανέκφραστος ήταν ο καλλιτέχνης αλλά ούτε κι εμείς τρελαθήκαμε απ’ την περφόρμανς».

Αίθουσα «men only» δεν είχε ; ρώτησα. Μετάνιωσα την ώρα και τη στιγμή. Με κοίταξε λοξά, αφήνοντας το ποτήρι του κάτω (λίγος αφρός κρεμόταν απ΄το πάνω χείλος του).

Μην είσαι τόσο naive, απάντησε, η Τέχνη είναι γνωστόν πως είναι άφυλη. Στο λέω πάντως, μια ματιά έριξα και έφυγα, δεν ήταν και για χόρταση.

Εντάξει, του είπα, λογικό να μην ενθουσιάστηκες. Κάθε άντρας που σέβεται τον εαυτό του θα στεκόταν αμήχανος μπρος σ’ αυτό.

Τι εννοείς ; με ρώτησε απορημένος κι ενοχλημένος μαζί. Ποιό αυτό;

Το μέγεθος. Δεν είναι δα και walk in the park να κάνεις κάτι τέτοιο αν δεν σε έχει προικίσει ο καλός θεούλης με κάτι σαν σωλήνα ποτίσματος.

Μην είσαι μαλάκας, με αποστόμωσε. Σιγά μη μ’ ένοιαξε αυτό. Απλά θυμήθηκα ότι κάτι τέτοια, και πιο ζόρικα ακόμη, έκανε ο Σωτηράκης ο ντελής στην Καρδίτσα πριν σαράντα χρόνια. Και σήμερα μας τα πετάνε στη μούρη για πρωτοτυπία κι αβανγκάρντ.

Παραγγέλνοντας ακόμη δυο μπίρες είχα, αίφνης, μια παρόρμηση να τον ρωτήσω και σε τι ακριβώς έγκειται η παρεξήγηση της πολιτικής ως έννοιας  αλλά η δόση της Τέχνης ήταν τέτοιας ποιότητας και έντασης που δεν θέλησα να φανώ τόσο Σωτηράκης. Και σιώπησα.

* δεν είπε “πουλί” ασφαλώς αλλά δεν τσαλακώνω το προφίλ μου κάνοντας κόπι-πέιστ σε βρώμικα λόγια αλλωνών

Advertisements

7 thoughts on “politics my ass

  1. Απότον τρόπο που μιλάει ο Χρόνης,να υποθέσω ότι φοράει μέχρι το μέσον της γάμπας καπαρντίνα με ζώνη και φαρδύ πέτο,καπέλο τύπου Bogart,καπνίζει αιγυπτιακά τσιγάρα και βγήκε μόλις από τις σελίδες του Άμπλερ.

    1. όχι βέβαια, άνθρωπος που είδε το Σωτηράκη live in Karditsa δε μπορεί να ντύνεται σα να γλίστρησε μέσα από Τεν-Τεν

      (κανονικός άνθρωπος είναι, τις ξέρετε δα τις παρέες μου)

  2. Ο Χρόνης πρέπει να φορούσε λινό καφέ παντελόνι, πολύ τσαλακωμένο ένα λεπτό πουλόβερ βαμβακερό- μπεζ ανοιχτό αν θυμάμαι- και πάνω ένα σουέτ σακάκι στο χρώμα της κανέλας που δεν το έβγαλε στο μπαρ. Οι κάλτσες του δεν ταίριαζαν πολύ αλλά ας μην το κάνουμε θέμα.

    1. φορούσε τζιν, ένα γαλάζιο πουκάμισο,τιμπερλαντ-λάικ παπούτσια, μπουφάν μπλε αδιάβροχο σαν αυτά που φοράνε στα εργοστάσια και δεν πίναμε σε μπαρ αλλά σε τσιπουράδικο (ναι, μπίρες, για σπάσιμο)
      κάλτσες δεν είδα, κοιτάζω χαμηλά μόνο αν πρόκειται για γυναίκες, τόσο διαστροφικός δεν είμαι

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s