ιστορίες από τα άγραφα

Ο πατέρας μου την ώρα του καφέ μου λέει τις ίδιες ιστορίες για τα χαμηλοτάβανα ταβερνάκια δυο τετράγωνα μακριά από το πατρικό του (φυσικά όλη η πόλη δέκα τετράγωνα κι ένα λιμάνι ήταν τότε), τις παράγκες μέσα σε δασάκια (ήταν συναρπαστικές οι καρδιές των πόλεων παλιά) που σερβίραν καρτούτσο με στραγάλια και ελιές Μάκρης για μεζέ («άντε σπάνια και κανένα λάχανο τουρσί, το χειμώνα»), τους -«θεός σχωρέσ’τον»– φίλους, συναδέλφους και συμπότες του, τον τηγανητό γουλιανό με την ρόκα – «σ’ έκανε να δακρύζεις απ’ την αψάδα βρε αγόρι μου» – δίπλα στις μαλαματίνες, την γλυκιά ζάλη και νύστα μετά τις μεσημεριανές Φιξ, νύστα άλφα ποιότητας που τον έκανε να βουτάει την πένα μέσα στον καφέ αντί για το μελάνι τα απογεύματα στο γραφείο, μιλάει σχεδόν με ενθουσιασμό για το πόσο ωραία ταίριαξαν βάτος αχνιστός, συκωτάκια, γλυκάδια και τραίνα με μια νύχτα Ιούλη μήνα στο Διδυμότειχο, θυμάται τον πατέρα του που τον πέτυχε με το τσιγάρο στο χέρι την ώρα που έστριβε για το σπίτι, «εικοσιτεσσάρων χρονών παλληκαράκι και δεν κάπνιζα μπροστά του, πρόλαβα και γύρισα το τσιγάρο ανάποδα, ήταν μακριά και τα μανίκια απ΄το καινούριο παλτό, είπα ότι τη γλίτωσα, με έπιασε στην κουβέντα, ο καπνός άρχισε να βγαίνει από τον γιακά, με ακούμπησε στον ώμο και μου είπε ‘άντε, φεύγω τώρα για να μη λαμπαδιάσεις ολόκληρος και κλαίμε και το παλτό’».

Ευτυχώς μας μείναν κοινός τόπος οι μαλαματίνες, τις συναντάμε παρέα μια, ίσως δυο φορές το μήνα, από ένα μπουκάλι μένει ανέγγιχτο το μισό αλλά κι αυτός κι εγώ είμαστε ακόμη ολόκληροι και τυχεροί και τα ποτήρια μας ακουμπάνε το ένα το άλλο, το ίδιο και οι ματιές μας κι ας σκεφτόμαστε άλλα εκείνος κι άλλα εγώ. Κι αυτό είναι μια αληθινά σπουδαία ιστορία, είτε την γράψεις είτε όχι.

για ένα πουκάμισο καθόλου αδειανό

fi4grpoeqkmx86_1_a

Δεν με είχε προειδοποιήσει γι’ Αυτό. Εννοώ ότι κάποια στιγμή θα χτυπούσε το κουδούνι, θα άνοιγα την πόρτα και θα αντίκριζα κάτι Τέτοιο.

Κεφαλαία όλα, ναι. Τίποτε λιγότερο.

“Γειά. Ποιος είσαι εσύ; Ζητάνε τον Μιχάλη στο τηλέφωνο. Είναι μέσα;”

Φοιτητόσπιτο αρχές των έιτις, ακόμη και στην Αθήνα, με τηλέφωνο ήταν πιο σπάνιο κι από σουτιέν στο Salon Kitty. Ή από σόλο σε δισκάκι των Sex Pistols. Ο καργιόλης όμως την είχε βρει την άκρη, δυο πόρτες παραδίπλα, στον ίδιο όροφο. Χωρίς να μου πει κουβέντα.

Κατάφερα να πω ’δεν είναι’. Να δείξω ατάραχος κι αδιάφορος από το θέαμα όχι.

Κοροϊδεύω τα επίθετα που δεν αφήνουν τις απλές λέξεις να βγουν μόνες τους βόλτα και τρέχουν να στριμωχτούν από δίπλα, κολλιτσίδες, βδέλλες, ρεμόρες. Αυτά τα χείλια της κι αυτά τα στήθη όμως δεν γίνεται να τα αφήσεις ορφανά σαν πας να τα περιγράψεις σήμερα. Σκέψου ο,τι επίθετο, όποιον υπερθετικό κι όποιον χαρακτηρισμό θες, τριπλασίασέ τα και πάλι θα τα αδικήσεις.

’Εσύ είσαι λοιπόν ο συγκάτοικός; πού είσαι εξαφανισμένος τόσο καιρό;’

Aλήτη. Γαμιόλη. Ταμάχι. Μοναχοφάη. Μπινέ. Που λέξη δεν είπες ποτέ για τη σπηλιά των θησαυρών δίπλα.

Κάτι είπα, να μην ενοχλώ κι εγώ, μη σας αναστατώνουμε, κάποια τέτοια καθωσπρεπική σαχλαμάρα, χαμογέλαγα μάλλον γιατί χαμογέλασε κι αυτή, χαμογέλασαν και τα στήθη της κάτω από αυτό που υποτίθεται φορούσε. Είχα δει κι αγγίξει αληθινά, είχα δει χάρτινα, είχα δει στην οθόνη, είχα δει στα όνειρά μου αλλά Τέτοια δεν είχα δει. Αν τη βλέπαν αυτοί που καναν casting για το Playboy και το Hustler θα πέφταν στα πόδια της (δεν κατάφερε η ματιά μου να κατέβει χαμηλά, το παραδέχομαι, αλλά ποιος νοιάζεται για το τι θα προσκυνήσει αν είναι να πιάσει τόπο η προσευχή του), αν την βλέπαν το Penthouse και το Οui θα αυτοαναφλεγόντουσαν από ντροπή για τις δευτεράτζες που κρύβαν μέσα τους.

Μέσα σε τρία λεπτά, εκεί στην εξώπορτα, έμαθα τα πάντα. Ζούσε με την αδερφή της, δίπλα μας. Γέννημα θρέμμα Αμπελοκηπιώτισσες. Την καλύτερη γειτονιά διαλέξαμε για να μείνουμε, να δώσουμε το τηλέφωνο στους δικούς μας για να μας παίρνουν όποτε θέλουν, καμιά ανησυχία, ας είναι και μεσάνυχτα, αν θέλουμε κάποια στιγμή να πάρουμε κι εμείς να μη διστάσουμε, ότι ώρα και να ΄ναι, μόνες ζουν και δεν ενοχλούμε, να μη το σκεφτούμε αν θέλουμε να χτυπήσουμε κουδούνι, σε νοσοκομείο η μια (δεν θυμάμαι λεπτομέρειες), σε τράπεζα η άλλη, όλο και κάποια θα βρίσκεται σπίτι, την εικόνα και το όνομα της αδερφής της δεν τα θυμάμαι, περάσαν και τριαντατόσα χρόνια, το δικό της όμως -και τη φωνή της, τόσο υγρή σαγρέ χροιά- ποτέ. Με τις ηλικίες δεν τα πήγαινα και πολύ καλά, καθένας πάνω από τριάντα, τριανταπέντε χρονών ήταν χαμένη υπόθεση, νεκρός για έναν εικοσάρη, κι αυτή θα έπρεπε να ήταν ήδη πολύ νεκρή αλλά δεν θυμάμαι καμία πιο Ζωντανή όταν χτυπούσε το κουδούνι κι έλεγε με κείνη τη φωνή που ανάσταινε χίλιους Λάζαρους μαζί ’έλα, σε θέλουν στο τηλέφωνο, αν δεν ήπιες καφέ έχω έτοιμο’.

Μια φορά που ήμασταν μαζεμένοι στο σπίτι καμιά δεκαριά (ίσως είχαμε και δυο τρία κορίτσια παρέα) χτύπησε το κουδούνι και ήταν εκείνη, κάποιον απ΄τους δυο μας ζητούσαν στο τηλέφωνο. Δεν θυμάμαι ποιόν, δεν θυμάμαι ποιος άνοιξε, θυμάμαι καλά ότι ο πρώτος που μίλησε -έναν αιώνα αφού εκείνη έφυγε- είπε ένα ξέψυχο και λιγωμένο “ρε μαλάκες, τι ήταν Αυτό;”. Το είπε με κεφαλαίο, πάω και στοίχημα. Μετά αρχίσαν τα πειράγματα, ’τρώτε καλά μπαγάσες’, ’σας ρουφάει και το μεδούλι η θείτσα’, ’ρε μαλάκα, γι’ αυτό έρεψες;‘ και εσύ καμώνεσαι ότι γελάς και απολαμβάνεις -όπως όλα τα σαψάλικα εικοσάχρονα, τα αγοράκια εν γένει δηλαδή κι ας τους πέφτει ο προστάτης ως το πάτωμα- τα τζούφια παράσημα.

Αφού λοιπόν βρήκα παπά που δεν βαρυγκωμούσε, ίσα ίσα, είπα να θάψω όσους περισσότερους μπορούσα κι έτσι το κουδούνι μας –’έλα, σε ζητάνε’–  χτυπούσε κάθε δεύτερη μέρα. Πρώτα έβλεπα τα στήθη της όταν άνοιγα την πόρτα, μετά τα χείλια της, στο τέλος αυτήν. Είχε πια τρισυπόστατη ύπαρξη, μιας ιδιαίτερης μορφής αγιοσύνη, αν υπήρχε Holy Trinity ήταν αυτή, καμία άλλη. Μια μεγάλη μέρα που έλειπε ο συγκάτοικος πρότεινα, αφού τέλειωσα με το τηλεφώνημα – ‘ναι ρε μάνα, θα της πω ξανά ότι την ευχαριστείς, εντάξει, θα της το πω κι εγώ, ναι, τα έδωσα τα γλυκά ρε μάνα, μη με ξαναστείλεις να τρέχω στα ΚΤΕΛ σε παρακαλώ, στου διαόλου τη μάνα είναι, να χαρείς’–  να της φτιάξω εγώ καφέ, στο δικό μου σπίτι. Το πρόβαρα μιάμιση εβδομάδα και πάλι άθλιο βγήκε. Μα είπε ’ναι’, δεν φαινόταν να νοιάζεται για την υποκριτική αρκεί, έτσι πίστευα, να γυριζόταν η σκηνή μια κι έξω. Ήρθε και το σπίτι μύρισε σάρκα φρεσκομπανιαρισμένη. Μεγάλες στιγμές για φοιτητόσπιτο, νομίζω ότι μύριζε και μετά από δέκα μέρες, μη σου πω κι ότι μύριζε μέχρι που τα μάζεψα· κάποια στιγμή όλα για να γυρίσω πίσω.

Αλλά όχι. Η σκηνή δεν γυρίστηκε ποτέ. Είναι εύκολο να πιστεύεις ο,τι θες, να βάζεις τη μνήμη σου να ψευδομαρτυρήσει, να σκαρώνεις φανταστικά σενάρια, να παραστήσεις τον Mπεν Μπράντοκ ξερωγω. Νομίζω πιάσαμε κουβέντα περί ανέμων και υδάτων αλλά ούτε στιγμή περί δαιμόνων. Με ανέμους και νερά δεν πας πουθενά όμως, δηλαδή με κουβέντες γενικά δεν πας ούτε χιλιοστό μακρύτερα κι ας καθόταν μισό μέτρο παραδίπλα μου κι ας ήθελα σα λυσσασμένος να τρυπώσω μέσα στη μπλούζα της και να μείνω εκεί ώσπου να ‘ρθει αυτή η Δευτέρα Παρουσία που λένε, να μην έχω και έγνοιες με Στατιστικές, Μακροοικονομίες, Λογιστική ΙΙ και εξεταστικές. Αγαπούσα όμως και ο καφές έμεινε χωρίς κουλουράκι. Το -ούτε καν-  μισό μέτρο δεν γεφυρώθηκε. Ευτυχώς δεν ήμουν μηχανικός, να κάνω σεπούκου και να ΄χει τραγικό τέλος η ιστορία.

Λίγες μέρες μετά εμφανίστηκε άντρας στο σπίτι τους, με στολή. Δεν κατάλαβα τι ακριβώς στολή αλλά δεν είχε και μεγάλη σημασία. Λόγω ανατροφής και επιστημοσύνης κατάλαβα ότι δεν είναι πρέπον να ενοχλείς με τηλεφωνήματα όταν βγαίνει η στολή και η άσπρη ρόμπα. Κι έτσι ξαναχάρηκε ο ασυμπάθηστος ο περιπτεράς μου, Bουρνάζου και Σούτσου γωνία και ο ΟΤΕ στην Πατησίων που με είχαν χάσει για βδομάδες.

Η Ελένη πρέπει σήμερα, αν ζει καλή της ώρα, να είναι περασμένα εβδομήντα, ίσως πατημένα εβδομηνταπέντε. Σκέφτηκα να βάλω μόνο αρχικά, αλλά δεν ήταν γυναίκα για περιττές κι ανούσιες διακριτικότητες. Ούτε η ιστορία αυτή για φτιασιδωμένο επίλογο. Ελπίζω μόνο να με συγχώρεσε, αν τα ξανασκέφτηκε ποτέ, για τα άνυδρα πηγαινέλα και τον σκέτο καφέ.

Rotel blues, II

14526921302_a3d92a006a_b

Πριν πολλά πολλά χρόνια -σήμερα είναι και επίκαιρο να πει κανείς ’την εποχή των μαμούθ και των παγετώνων’- ήταν μια μέρα σαν κι αυτήν που βρέθηκα σ΄ ένα παγωμένο δωμάτιο μαζί με ένα κορίτσι που το δέρμα του μύριζε γάλα και αμύγδαλο και τα μαλλιά του γυαλίζαν σαν τους σπασμένους πάγους έξω στα πεζοδρόμια.

Το δωμάτιο ήταν ευγενής παραχώρηση ενός ενήλικα, που σίγουρα θα ’βρει κάποτε θέση σε κάποιον παράδεισο για την χειρονομία του αυτή, και οι οδηγίες που έδωσε ρητές και ξεκάθαρες: “όπως το βρείτε το σπίτι και τον καναπέ έτσι θα τα αφήσετε, βάλε μουσική αλλά μη τυχόν και δω γρατζουνιά σε δίσκο ο οποίος θα ξαναμπεί μετά στη θέση που βρισκόταν. Θέρμανση δεν θα έχει, έχει όμως ουίσκι και Μεταξά στο ντουλάπι κάτω από τον ενισχυτή. Ποτήρια καθαρά και στη θέση τους, όταν φύγετε. Πριν πάει δυο γιατί στις δυόμιση σχολάω”.

Θέρμανση δεν είχε (δεν ξέρω γιατί, δεν ενδιαφέρθηκα να μάθω, ποιος νοιάζεται για άνευ σημασίας λεπτομέρειες) και αυτό σήμερα θα πόναγε πολύ μα τότε δεν ήταν παρά μια ειρήσθω εν παρόδω υπενθύμιση. Η μόνη ζέστη έβγαινε από έναν ROTEL, από κείνο το αναιμικό κίτρινο φως που λαμπύριζε πίσω από τους αριθμούς και τις βελόνες που ανεβοκατέβαιναν όχι με την μουσική αλλά από τα ντουπ ντουπ κάτω από τις χοντρές μας μπλούζες. Ακόμη κι όταν βγήκαν οι μπλούζες, το δωμάτιο ήταν σαν χαμάμ. Να ήταν το φως αυτό, να ήταν το δισκάκι που βάλαμε -Wish you were here, σιγουράντζα μονόδρομος- ,  να ήταν ο Μεταξάς και η πρώτη μας γνωριμία μαζί του, να ήταν ότι η ώρα κόντευε μία κι ακόμη με τα στόματά μας καταγινόμασταν, ήρθαμε και κορώσαμε.

Δεν ξέρω τι είναι κρύο σήμερα. Τότε κρύο ήταν το ρολόι να δείχνει δυο και είκοσι (δεν αφήνεις έτσι εύκολα τα κορίτσια που το δέρμα τους μυρίζει γάλα και αμύγδαλο), να κλείνεις την πόρτα, να αφήνεις το κλειδί κάτω από το χαλάκι της εξώπορτας και καθένας να παίρνει το δρόμο για το σπίτι του. Που είχε θέρμανση αλλά για μέρες -ως την επόμενη φορά δηλαδή- είχε τον χρόνο παγωμένο στις δυο και είκοσι.

μπλαντ μπράδερς (ριμέικ)

08garyoldmandracula

 

(ντριιιιν)

 

 

Έλα, πήρα τα αιματολογικά, τα πήρες τα δικά σου ;

 

Ναι, μισό

 

Έλα ρε, κάνε γρήγορα, έχω αγωνία , θα σπάσει η καρδoύλα μου, όπως όταν παίρναμε ελέγχους στα τρίμηνα

 

Καλά ντε, δεν τα κρέμασα και κάδρο απ΄την περηφάνεια, λέγε

 

Χοληστερίνη

 

Ναι, χοληστερίνη τι ;

 

Πες εσύ

 

Όχι, εσύ πες πρώτα

 

Καλά, αλλά στα τριγλυκερίδια θα πεις εσύ πρώτος

 

Νταξ’

 

299

 

Τι 299 ρε παπάρα ; αριθμός είναι αυτός ;

 

Καλά είναι

 

Καλάθια είναι, στα πόσα νομίζεις ότι καίγεσαι ;

 

Πριν δυο μήνες είχα 365

 

Φαντάσου να ‘πεφτες και σε δίσεκτη χοληστερίνη

 

Γαμώ τα χιούμορ τα σεφερλίδικα. Γι αυτό σε λέω, μια χαρά είναι το 299

 

Αρχίδια είναι. Τριγλυκερίδια

 

Σειρά σου

 

Σωστά. 120

 

Φακ! με ξέσκισες , 250

 

Γιες ! double score !

 

Πώς το κάνεις αυτό ρε μαλάκα ;

 

Δωροδοκώ την μικροβιολόγο

 

Το ‘ξερα ! είσαι σκουλήκι

 

Naι αλλά υγιέστατο, λέγε , ζάχαρο

 

Εσύ πες

 

Θα σκυλομετανιώσεις

 

Καλά , 156

 

Τι έφαγες ρε σαφλαμά με το που άνοιξες τα μάτια σου ;

 

Δυο κουλούρια κι ένα σταφιδόψωμο

 

Nηστικός δεν σου είπε ;

 

Ε είπε, πιστήμονας είναι, ας βγάλει τα κουλούρια και το σταφιδόψωμο απ’ τα 146, τι σκατά τους μάθαν στις Ιατρικές;

 

Αδιόρθωτος είσαι ρε αγόρι μου

 

Πείναγα πολύ αφού, εσύ πόσο ;

 

88

 

Φτου γαμίδια!

 

Στα μούτρα σου, ουρία, πόσο ;

 

55

 

Ώι , ώι

 

Εσύ πόσα ώι ;

 

25

 

Φακ ! τι σκατά κάνω παρέα μαζί σου γαμώτη μου ;

 

Eρυθρά

 

Όχι

 

Τι όχι ;

 

Αυτά είναι παιδικές αρρώστιες, δεν τα ψάχνω

 

Αιμοσφαίρια ρε παπάρι

 

Αααααα , μισό,  5 εκατομμύρια και διακόσιες χιλιάδες

 

Καλός είσαι, εγώ μείον τις διακόσιες

 

Γιες ! Γιες ! Γιές !

 

Λευκά

 

Σειρά σου

 

6 χιλιάρικα

 

Δέκα ! Δέκα ! Δέκα ! Γι..

 

Mην πεις γιες ! στην κόψη είσαι, ψάξου

 

Δεν κερδίζουν τα δέκα τα έξη ρε σαφλαμά ;

 

Μην είσαι παπάρας , αιματοκρίτης

 

36

 

Τι είναι αυτό ;

 

Νούμερο

 

Και το λες έτσι ψύχραιμα ;

 

Ναι γιατί ; κλεμμένο είναι ; δικό μου είναι

 

Ψάξου

 

Χέσε με ρε σούπερμαν, πόσος είναι ο δικός σου ;

 

47

 

E τι σκατά φίλος είσαι ; δεν μπορείς να μου δανείσεις 5 για να μη τρέχω ;

 

Oύτε το ουρικό οξύ μου σου δανείζω

 

Ωπα ! τι λέει το κοντέρ γι αυτό ;

 

4,5

 

Κι εγώ

 

Κι εσύ τι ;

 

4,5

 

Δεν σε πιστεύω

 

Ώχου μωρέ μαλάκα, καλά , 7

 

Ώι, ώι !

 

Tι ώι! ώι! ρε παπάρα ; ας έκανα κι εγώ τα γλυκά μάτια στη μικροβιολόγο και θα σου λεγα

 

Ποια γλυκά μάτια ρε ; την ξέρεις τη μικροβιολόγο μου ; εξηνταπέντε χρονών είναι και μοιάζει με μπερζέρα

 

Για την υγεία κάθε θυσία είναι μονόδρομος

 

Τι γίδι που είσαι

 

PSA μέτρησες ;

 

Ναι , 1,5

 

Εγώ 0,5

 

Με γειά

 

Φχαριστώ, καλύτερος δεν είμαι ;

 

E είσαι και 40πλην, μη μου χώνεσαι με ευκολάκια

 

Θα σε φάει η ζήλια επειδή σε ξέσκισα εδώ

 

Θες να πούμε κι άλλα ;

 

Όχι ρε, βαρέθηκα , θα πάμε το βράδυ για μπύρες ;

 

Aν δεν σου πέσει η χοληστερίνη ως τα γόνατα εγώ δεν σε βγάζω έξω

 

Δεν κοιτάς τα χάλια σου στο PSA , στη χοληστερίνη μου έμεινε το μάτι σου

 

Πάμε για κανένα mojito καλύτερα ;

 

Ναι, ναι, ο δυόσμος κάνει καλό στη φερριτίνη

 

Και μετά κανένα maltάκι

 

Γαμώ ! θα χτυπήσει ταβάνι η HDL

 

Τι σκατά τις θέλουμε τις εξετάσεις ;

 

Έλα ντε, με 140 ευρώ θα πίναμε όλο το μαγαζί

 

Άντε κλείνω τώρα, έχω ραντεβού με τον oυρολόγο

 

Μην τον κοιτάξεις στα μάτια

 

Όχι ρε, αυτό μου έλειπε, δάχτυλο με υγρά βλέμματα και τρυφερότητα

 

Γεια, στις δέκα;

 

Γεια, οκ

 

(κλικ)

 

 

 

 

(πίσω στις παλιές καλές μέρες του ΕΟΠΠΥΥ)

all you zombies

31

 

 

 

 

Γιατί πήραμε ένα καρότσι ρε μαλάκα; Να νομίζουν ότι υπογράψαμε σύμφωνο συμβίωσης;

 

Σε χαλάει ρε σαφλαμά; Oι συμφωνοσυμβιωτικοί πιο εύκολα τραβάνε πάνω τους γυναίκες

 

Τι γυναίκες ρε παπάρα; για ξυραφάκια και τουμποφλό ήρθαμε

 

Τη λίστα την πήρες ;

 

Mαλάκας είσαι; Την αποστήθισα και μετά την κατάπια. Έχουμε και μια αξιοπρέπεια.

 

Είσαι χέστης. Προχώρα. Σε μισή ώρα κλείνουν. Θες να μας κλειδώσουν μέσα να ‘χουμε κι άλλα ;

 

……………………………………………….

 

Θέλω καφέ ρε συ

 

Στις οκτώμισι το βράδυ;

 

Καφέ καφέ ρε σαφλαμά, νεσκαφέ, κουτί, γκέγκε;

 

Αποκλείεται. Μαζί μου νεσκαφέ δεν βάζεις στο καρότσι.

 

Δικό σου είναι όλο το καρότσι; στο δικό μου μισό θα το βάλω

 

Και αν το δουν μέσα, πού θα ξέρουν ποιό είναι το δικό μου μισό; ξέχνα το

 

Μαλάκας είσαι; θέλω νεσκαφέ σου λέω

 

Πάρε illy, πάρε Βuondi, πάρε Dallmayr, νεσκαφέ δεν θα ακουμπήσει στο καρότσι

 

Γιατί ρε γίδι; εσύ θα τον πληρώσεις;

 

Γιατί μας βλέπουν γυναίκες ρε μαλάκα. Με νεσκαφέ θες να σε δουν;

 

Γιατί ρε; τι έχει ο νεσκαφές; κέρατα;

 

“Το” αγόρι μου, “το” , όχι “o” , να μας ακούσει και καμιά να μας βγάλει στα πέντε παζάρια μετά : “οι νεσκαφέδες”.

 

Τι μαλάκας….

 

……………………………………………..

 

 

Πού είναι οι σερβιέτες ;

 

….

 

Πού είναι ρε μαλάκα οι σερβιέτες; εσύ έρχεσαι συχνά εδώ

 

 

Θα μου πεις ρε παπάρα;

 

Σερβιέτες στο καρότσι ΜΑΣ; είσαι εντελώς μαλάκας αγόρι μου;

 

Oύτε σερβιέτες κάνει;

 

Mας βλέπουν κι ελεύθερες ρε παπάρι. Με σερβιέτες θες να μας δουν;

 

Καλά ντε, θα πω ότι είναι δικές μου γιατί μου’ ρθε πριν λίγο και έγινα χάλια. Με ταμπόν συμβιβάζεσαι;

 

Μα πόσο μαλάκας…

 

 

……………………………………

 

 

Ποιό άφτερ σέιβ προσφοράς να πάρω;

 

Aπο δω άφτερ σέιβ;

 

Γιατί ρε μαλάκα; απ το χασάπη να το ζητήσω;

 

Παίρνουν άφτερ σέιβ απ το μάρκετ ρε παπάρα;

 

Από πού παίρνεις εσύ ρε ψωνάρα; απ του Καίσαρη;

 

Να δουν νιβέα και μπομέκ στο καρότσι και να μη ξέρω πού να κρυφτώ;

 

ΕΧΟΥΝ ΚΑΙ ΜΠΟΜΕΚ ΡΕ ΠΟΥΣΤΗ ΜΟΥ; ΓΑΜΩ ! ΓΑΜΩ !

 

Ναι ρε μαλάκα, φώναζε πιο δυνατά, το μονό καρότσι μας μάρανε ύστερα.

 

 

……………………………….

 

 

Σφουγγαράκια για τα παπούτσια θέλω.

 

Εκεί δεξιά. Βάλε είκοσι στο καρότσι

 

Γιατί είκοσι ρε μαλάκα; σαρανταποδαρούσα είμαι;

 

Bάλε ρε που σου λέω, δεν την είδες την κοκκινομάλλα από πίσω μας;

 

Πώς να τη δω ρε παπάρα; έχω και στον κώλο μάτια;

 

Σκάσε και βάλε τριάντα. Μας κοιτάει.

 

Η κοκκινομάλλα;

 

Αυτή.

 

Α, γιατί μας κοιτάει και μια ξανθιά από τα απορρυπαντικά απέναντι.

 

Βάλε σαράντα τότε.

 

Το πίστεψες ρε παπάρα αυτό για την σαρανταποδαρούσα;

 

Βάλε σου λέω. Είναι καβλέ τα σφουγγαράκια.

 

Κι ο Μπομπ.

 

Σοβαρά;

 

Τι μαλάκας……

 

……………………………………….

 

 

Xρειάζομαι κι ένα κόκκινο.

 

Μαλωμένος είσαι με την κάβα;

 

Είμαι. Ο αρχίδης που την έχει κοιτούσε επίμονα τη γυναίκα μου προχτές.

 

Τι φορούσε;

 

Ο αρχίδης;

 

Η γυναίκα σου ρε παπάρα.

 

Το βρακί της ανάποδα, τι να φοράει ρε; παντελόνι κι ένα πουκάμισο.

 

Ανοιχτό;

 

To παντελόνι όχι……. η καργιόλα.

 

Κομμάτια να γίνει. Syrah, Μerlot η κανένα Cabernet;

 

Ημίγλυκο  θέλω, ένα δίλιτρο.

 

Θα σε γαμήσω.

 

Nαι ρε μαλάκα, φώναζε πιο δυνατά , το μονό καρότσι μας μάρανε μετά..

 

…………………………………………

 

 

Γιατί είσαι αξύριστος σήμερα;

 

Τι σήμερα; κάθε Παρασκευή αξύριστος είμαι.

 

Και πιο τσαλακωμένο πουκάμισο δεν είχες να φορέσεις;

 

Καλά ρε μαλάκα, στα σοβαρά πίστεψες πως υπογράψαμε σύμφωνο; άει σικτίρ πια

 

Πάνε να με κοιτάξουν οι γυναίκες και μόλις πέσει πάνω σου το μάτι τους κρύβονται πίσω απ’ τα λάχανα, νισάφι ρε πούστη μου

 

Ποια λάχανα ρε μαλάκα; αυτές που μας κοίταξαν ήταν τόσο χοντρές που ούτε πίσω από πλατάνι χωράνε να κρυφτούν.

 

Πού τα δες τα πλατάνια σε σουπερμάρκετ ρε παπάρα ;

 

Τι σαφλαμάς…

 

……………………………………….

 

 

Α! Τυρί δεν πήρα.

 

Τι τυρί ;

 

Tυρένιο. Τελεμέ και λίγη ξινομυζήθρα.

 

Έχει γεμίσει το καρότσι. Κομπλέ.

 

Τι γέμισε ρε παπάρα; όλο σφουγγαράκια είναι, θα βγάλω τα τριανταοκτώ όταν δεν μας βλέπουν οι λυσσάρες

 

Γέμισε σε λέω, τελεμές και μυζήθρα δεν μπαίνουν μέσα.

 

Με γκούντα συμβιβάζεσαι;

 

Yπό προϋποθέσεις, τι σόι γκούντα ;

 

Ώριμη, cougar, σου κάνει ;

 

Αει σικτίρ εξυπνάκια, άντε πάρε γκούντα.

 

Δεν θέλω γκούντα ρε μαλάκα, δεν πάει με τον τραχανά.Α! Να πάρω και τραχανά..

 

Θα σε γαμήσω.

 

Δεν πας καλύτερα να τρυπήσεις κανένα έμενταλ αγοράκι; να το φχαριστηθείς κιόλας..

 

Τι μαλάκας….

 

……………………………………………

 

 

Ρε συ, αυτή που μας κοιτάει καλή είναι; δεν φοράω τα γυαλιά

 

Ποια αυτή; τώρα μας κοιτάνε πέντε αυτές

 

Αυτή δίπλα στα αχλάδια

 

Ξινόμηλα είναι

 

Νταξ, δεν φοράω γυαλιά αφού

 

Δεν λέει, η άλλη στα ψυγεία είναι καλύτερη

 

Πάμε κι εμείς στα ψυγεία τότε

 

Είναι με άντρα μαζί

 

Καλά ρε μαλάκα, πάλι λάθος γυναίκα κοιτάς;

 

Aυτή κοιτάει επίμονα, αυτή κι άλλες δέκα τώρα

 

Καλά ρε μαλάκα, γιατί φοράς καλσόν στο κεφάλι;

 

Nτρέπομαι αφού, γέμισες το καρότσι με φουντούνια ρε παπάρα

 

Όλο το μαγαζί μας κοιτάει ρε μαλάκα, ρεζίλι γίναμε

 

Εμένα δεν με βλέπουν, είμαι ο invisible man

 

Σου χει φύγει κι ένας πόντος απ το καλσόν αόρατε

 

Πόντος ; πόντος ; Ω ρε πούστη μου, ω ρε πούστη μου!

 

Τι έγινε πάλι;

 

Kι αν στα σαλάμια ψωνίζει η Μόνικα;

 

Έχω εγώ ένα spare ρε, μη χολοσκάς

 

Είσαι φίλος ρε γαμώτο, είσαι φίλος

 

Είμαι ρε παπάρα, δεν θα σ’ αφήσω εγώ να ξεφτιλιστείς για ένα καλσόν

 

…………………………………………

 

 

Σαρανταεννιά και τριάντα. Κάρτα έχετε;

 

Όχι.

 

Να σας βγάλουμε μία;

 

Δεν θέλω.

 

Δύο λεπτά θα κάνουμε.

 

Δεν πα να κάνετε και δυό δευτερόλεπτα, δεν θέ-λω.

 

Θα βγάλετε το καλσόν που φοράτε να το χτυπήσω;

 

Όχι, δικό μου είναι

 

Κι αυτό που φοράει ο πίσω σας, δικό σας κι αυτό ;

 

Όχι, δικό του.

 

Ορίστε τα ρέστα σας. Ευχαριστώ.

 

Λω.

 

……………………………………………

 

 

Τα βαλες καλά στο πορτ μπαγκάζ;

 

Aλφάδι.

 

Κάτσε να σου βγάλω το καλσόν τώρα, μη μας δουν έτσι κι έχουμε κι άλλα

 

Προσεκτικά, έβαλα μικρό νούμερο

 

Μην κουνάς το κεφάλι σου ρε γίδι

 

Πονάει ρε μαλάκα, πιο σιγά

 

Τι μικρό λες ρε παπάρα; βρεφικό πήρες; μην αναπνέεις

 

Πονάει ρε, πονάει πολύ, γαμώ τα ψώνια μου γαμώ, σταμάτα, πονάειιιιιιιιιιι

 

Μη μιλάς ρε, σφήνωσε

 

Πονάει ρε μαλάκα…….ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΟ ΡΕ ; ΑΙΜΑ ; ΔΙΚΟ ΜΟΥ ; Ω ΡΕ ΠΟΥΣΤΗ ΜΟΥ !!!

 

Ε σφήνωσε άσχημα αφού, κάτσε τώρα να φέρω τις σερβιέτες από πίσω να σε σκουπίσω….

 

……………………………………………

(ίσως συνεχίζεται, ίσως όχι)

………………………………………………

 

 

Βαθμός πολιτικής ορθότητας: -10

Κακές λέξεις : αρχίδης , πλατάνια, σαφλαμάς

Tρυφερές λέξεις : μαλάκα, παπάρα, σφουγγαράκι

στις δυο δημοκρατίες συν μια δώρο

1

 

Warning : πολιτικά μη ορθόν (γενικώς και ειδικώς)

……..

 

Πιάστηκε ο κώλος μου ρε παπάρα πέντε χιλιόμετρα πάνω στη σχάρα. Όταν είπες “θα πάμε με το δικό μου” δε φαντάστηκα ότι εννοούσες το ποδήλατο.

 

Και τι φαντάστηκες δηλαδή; Ότι θα σ’ έβγαζα αυτοκινητάδα; Τέσσερα λίτρα έχω ακόμα και μ’ αυτά πρέπει να βγάλω το μήνα.

 

Και τι φταίει ο κώλος μου;

 

Χέσε μας με τον κώλο σου. Για ψώνια βγήκαμε, όχι για ψωνιστήρι. Κλείδωσες το λουκέτο;

 

Όχι. Ακόμα προσπαθώ να ξεκλειδώσω τον κώλο μου. Το ποδήλατο δικό σου είναι, εσύ να το κλειδώσεις.

 

Τι παπάρας!

 

……………

 

Τι θα ψωνίσεις; Έχεις λίστα;

 

Φυσικά έχω λίστα. Εσύ δεν έχεις;

 

Έχω ένα χαρτάκι αλλά δεν το βρίσκω το γαμημένο… Λες να το ξέχασα σπίτι; Α… κάτσε… Να ‘το το βρήκα. … Τι έγινε ρε μαλάκα; Βλέπεις τίποτα αστείο;

 

Όχι τίποτα… ωραίο “χαρτάκι” ! Αυτά τα μικρά ροζ γραμματάκια μόνος σου τα ζωγράφισες; Τι λένε;

 

“Χαρτοπετσέτες, μία κονσέρβα καλαμπόκι μικρή, μια πράσινη πιπεριά για γέμισμα “ λένε

 

Και χρειαζόσουνα “χαρτάκι” για να τα θυμάσαι όλα αυτά;

 

Αντί να κοροϊδεύεις γιατί δε βγάζεις να δούμε και το δικό σου χαρτάκι, ρε έξυπνε;

 

… Ορίστε.

 

Τι είναι αυτό; Στικάκι; Σε στικάκι έφερες τη λίστα για τα ψώνια;

 

Yes.

 

Γιατί; Για να σε πούνε τρέντυ;

 

Γιατί; Σε κομπλεξάρισα;

 

Γιατί; Μοιάζω κομπλεξαρισμένος;

 

Έχεις κοκκινίσει και βγάζεις καπνούς από τ’ αυτιά.

 

Είναι επειδή δεν έχω καταφέρει ακόμα να ξεκλειδώσω τον κώλο μου.

 

Γιατί; Ξέχασες τον συνδυασμό;

 

Άει ρε μαλακισμένο

 

………………………..

 

Και πώς θα δεις ρε παπάρα τι λέει η λίστα; Έχεις φέρει και το λάπτοπ;

 

Δε χρειάζεται να δω. Τη θυμάμαι απέξω.

 

Σιγά! Για πες τη.

 

“Τρεις φέτες σαλάμι προσφοράς”

 

Τι είν’ αυτό;

 

Η λίστα.

 

Έστω. Ας υποθέσουμε ότι είναι. Και πως θα σιγουρευτείς ότι δεν ξέχασες κάτι;

 

Τι “κάτι”; Τη μία από τις τρεις φέτες πχ;

 

Τι παπάρας! Εννοώ ότι η λίστα.doc στο στικάκι σου μπορεί να λέει “και τρεις φέτες γκούντα”. Πώς είσαι τόσο σίγουρος ότι δεν το λέει;

 

Θα τσεκάρω μια φορά τη lista.xls πριν πληρώσουμε

 

Μπα; Και πώς θα το κάνεις αυτό; Θα χώσεις το στικάκι στο αυτί σου;

 

Θα σου πω πού θα χώσω το stickάκι μου μόλις καταφέρεις να ξεκλειδώσεις τον κώλο σου. Βλάκα.

 

…………….

 

Μπίρες θα πάρεις;

 

Nαι, δυο. Όποιες έχει σε προσφορά.

 

Καλά, πάρε

 

Τι κάνεις ρε παπάρα; τι κάνεις;

 

Tι κάνω; έβαλα δυο Βεργίνες προσφορά στο καρότσι

 

Πας καλά ρε μαλάκα; να μας δει κανείς σκοπιανός και να μας περιμένει έξω με κανένα σουγιά να λογαριαστούμε;

 

Καλά λες, να βάλω δυο Fix προσφορά

 

Γερμανός δεν είναι αυτός ;

 

Ήταν. Τώρα είναι μπίρα.

 

Δεν θέλω, ούτε αυτές που ο αφρός τους τελειώνει σε –er θα πάρω, θα μας κοιτάν περίεργα στα ταμεία, απάτριδες κι έτσι

 

Τι σκατά προσφορά θα πάρεις τότε;

 

Φουντούνια. Καλύτερα. Δε φουσκώνουν κιόλας

 

………………..

 

 

Πάρε παραπάνω φέτες σαλάμι ρε, πολύ μικρές είναι αυτές. Ποιος θα πρωτοφάει ;

 

Λεπτές εννοείς;

 

Και λεπτές και τοσοδούλες, σαν να είναι από μικρό πόνυ, δεν τις πιάνει η ζυγαριά αφού

 

Να τις πιάσει. Άμα δεν τις πιάνει η ζυγαριά τους να μου τις δώσουν χωρίς να βάλουν τιμή πάνω, δεν πληρώνω

 

Όπως με τις αποδείξεις δηλαδή

 

Αυτό. Μη σου πω ότι θα έρχομαι δέκα φορές τη μέρα για να παίρνω από μια φέτα τη φορά

 

Brilliant. Λες να γίνεται και με τις ελιές αυτό;

 

Φυσικά. Kαι με τις φράουλες. Και με τα σταφύλια, όταν βγουν. Με εξήντα πηγαινέλα βγάζεις τσαμπί.

 

Λες να μας υποπτευθούν στο τέλος;

 

Στ’ αρχίδια μας.

 

Μη φωνάζεις ρε παπάρα. Γύρισε η άλλη που ζυγίζει δυο μανταρίνια και μας κοίταξε άγρια

 

Να μη μας κοιτάει πες της, μη βάλω και τ’ αρχίδια μας στη ζυγαριά μαζί με τα μανταρίνια και χρειαστεί πιστωτική για να πληρώσει

 

Σιγά τον τι-ρεξ

 

Α και τυρί, που έλεγα τι ξέχασα, τι ξέχασα….

 

 

……….

 

 

Τι κοιτάς;

 

Τα βίσκια

 

Έχεις στη λίστα «βίσκι» ;

 

Όχι

 

Τι κοιτάς τότε;

 

Αναμνήσεις, ωραία χρόνια

 

Να μη περνάς απ’ αυτό το διάδρομο, σου κάνει κακό

 

Αφού ξέρω ότι εδώ ζουν οι παλιοί έρωτες όμως

 

Να αλλάξεις διαδρομή, να περνάς απ΄την άλλη μεριά

 

Δεν μπορώ, είναι πάνω απ’ τις δυνάμεις μου

 

Να ζητήσεις να βγάλουν ασφαλιστικά μέτρα, να μη πλησιάζεις τα βίσκια κοντύτερα από σαράντα μέτρα

 

Και στη μπακάλισσα πώς θα μπαίνω να πάρω γάλατα ρε παπάρα; τρεισήμισι τετραγωνικά είναι το μαγαζί και στο πίσω ράφι έχει βατ-69, δεν βγαίνουν τα νούμερα

 

Αφού δεν πηγαίνεις για γάλατα στη μπακάλισσα ρε μαλάκα. Για να βλέπεις τα βυζιά της πας

 

Υπερβολές. Απλά όταν σκύβει να βγάλει ρέστα απ το συρτάρι βλέπω προσεκτικά μη με κλέψει στα ρέστα

 

Και πού τα ΄χει τα ρέστα ρε χαμένε; Στο υπόγειο του σουτιέν;

 

Δεν φοράει σουτιέν

 

Να ζητήσεις ασφαλιστικά μέτρα και για ανοχύρωτα βυζιά, δεν σώζεσαι αλλιώς

 

Τι σαφλαμάς…..

 

……..

 

Αυτοί τι κάνουν ξαπλωμένοι εκεί χάμω;

 

Ο ένας πίνει νερό, ο άλλος σνιφάρει φωτιστικό οινόπνευμα. Η διπλανή του νομίζω τρώει δρακουλίνια.

 

Εννοώ γιατί είναι σαβουρντισμένοι καταγής ρε παπάρα

 

Ζέστη

 

Τι ;

 

Λέω, έχει ζέστη στο σουπερμάρκετ. Στα σπίτια τους δεν έχει. Έρχονται εδώ και περνάνε πεντέξη ώρες, μέχρι να πάνε να πέσουν για ύπνο

 

Δεν μπορούν να κοιμηθούν εδώ, ε ;

 

Όχι, μόνο στο Χόλιγουντ κοιμούνται μέσα σε σουπερμάρκετ, άμα τους κυνηγάνε ζόμπι, ο terminator,  πτερόσαυροι ή εξωγήινοι

 

Εδώ τίποτε απ’ αυτά δεν έχουμε, χώρα σου λέει ο άλλος, επενδύσεις κι ανάπτυξη και τουρισμός κι αρχίδια

 

Ρε συ, αυτός στην άκρη φοράει γόβα στο ένα πόδι;

 

Nαι, και;

 

Τι «ναι, και;». Πώς ισορροπεί σε φλατ και γόβα ταυτόχρονα; Εγώ γιατί τσακίζομαι κάθε φορά που τις προβάρω σπίτι;

 

Αυτό σε πείραξε μαλάκα, όχι ότι ο κόσμος φοράει o,τι παπούτσι βρει σε προσφορά στα καλάθια

 

Γαμώ τα μνημόνιά τους μέσα. Σε λίγο θα αναγκαστώ να φορέσω και τα βαφτιστικά του γιου μου. Θα ζοριστώ με τα κορδόνια λίγο αλλά όλα θέμα συνήθειας είναι

 

Τι παπάρας….

 

 

…………………..

 

 

Τι κάνεις ρε μαλάκα; παίρνεις τα κασέρια της γευσιγνωσίας και τα βάζεις στο χαρτί που έχεις τις τρεις φέτες σαλάμι;

 

Tραβάς κανα ζόρι εσύ; για να τα φάμε δεν τα βάλαν στο πιατάκι;

 

Για να τα φάμε, όχι για να γυαλίσεις το πιάτο

 

Το ίδιο είναι. Νόστιμα ήταν, πείναγα, μπράβο τους που κάνουν τόσο όμορφα κασέρια

 

Ντροπή είναι ρε μαλάκα

 

Ντροπή θα ήταν να έπαιρνα και τις οδοντογλυφίδες

 

Μη τολμήσεις να βάλεις χέρι παπάρα, θα στο κόψω. Αυτές θα τις πάρω εγώ, τις είχα και στη λίστα

 

Λέει «μεταχειρισμένες οδοντογλυφίδες» ρε χαμένε ;

 

Γιατί, το στικάκι στον κώλο σου έλεγε «κασέρια σε κυβάκια;»

 

Λίγα για τον κώλο μου, νταξ;

 

Tι ξεφτίλα είσαι ρε παπάρα, θα δώσεις στο ταμείο πακέτο με τρεις φέτες σαλάμι και κυβάκια κασέρι που κάνουν κούρμπα;

 

Καλά λες. Κάτσε να τα πατήσω τα κυβάκια να γίνουν  φέτες για τοστ

 

Τι μαλάκας….

 

Λα βας πατεί ρε ζηλιάρη, λα βας πατεί

 

………………….

 

Κοίτα, φράουλες, στα δυο σκαφάκια τα σκάγια δώρο

 

Στον κώλο τους να τις βάλουν

 

Με το σκαφάκι

 

Με τη σκάφη ολόκληρη

 

Σωστά ομιλείς

 

……………………

 

Μια πιπεριά για γέμισμα θα πάρεις;

 

Ναι

 

Χωρίς ντροπή;

 

Από ποιόν να ντραπώ; τόσο ρύζι έχω σπίτι, τι να τις κάνω τις δυο; Με τι να τη γεμίσω τη δεύτερη; έχεις να μου δώσεις εσύ ρύζι;

 

Ρύζι δεν έχω, αλλά λίγο φιδέ άμα θες

 

Πολύ μαλάκας είσαι

 

Και φιδέ σε δίνω και μαλάκας από πάνω

 

Ε μα είδες πουθενά εσύ πιπεριές γεμιστές με φιδέ;

 

Γιατί ρε παπάρα;  θα δεις εσύ ποτέ ξανά ολόκληρο ταψί με πιπέρια γεμιστά;

 

Αρχίδια γεμιστά θα δω

 

Να με δώσεις συνταγή γι αυτά τα γεμιστά, θέλω να την εντυπωσιάσω στο σπίτι. Λοιπόν, πάρε δυο πιπεριές. Στην κερνάω εγώ τη δεύτερη.

 

Είσαι φίλος ρε γαμώτο

 

Δεν κάνει τίποτε, μια πιπεριά είναι

 

Το φιδέ μη ξεχνάς

 

Καλά ρε μαλάκα, και φιδέ, και φιδέ. Έτοιμο τον έχω σε ταπεράκι, δεν τον έφαγε η πεθερά μου στο νοσοκομείο χτες και είπα να μη πάει στράφι

 

Να τη βάλεις τη δεύτερη  πιπεριά στον κώλο σου παπάρα

 

Και πώς θα κάτσω στη σέλα μετά ρε μαλάκα; ορθοπεταλιά θα πάω σπίτι;

 

Δικό σου το ποδήλατο, αυτοσχεδίασε. Στο φινάλε ας αγόραζες τομάτα για γέμισμα, να μη ζοριστείς

 

……………………..

 

Ααα, κοίτα! Αστακός!

 

Αστακός είναι αυτό;

 

Έτσι λέει εδώ: “Ζωντανός αστακός”.

 

Και γιατί φοράει γυαλιά και κρατάει πι ;

 

Προφανώς επειδή είναι ακόμα ζωντανός. Αν ήταν πεθαμένος υποθέτω ότι δε θα χρειαζόταν ούτε το ένα ούτε το άλλο.

 

Αυτός όμως μοιάζει σαν κάτι ανάμεσα.

 

“Ανάμεσα” σε τι; Σε γυαλιά και πι ;

 

Σε ζωντανός και πεθαμένος ρε παπάρα.

 

Είναι δυο χρόνια που έχει ξεμείνει μόνος του στο ενυδρείο. Έχει αποδεχθεί το γεγονός ότι κανένας δεν πρόκειται πια να τον αγοράσει. Δεν είναι χαζός. Τον βλέπεις πώς μας κοιτάζει; Ξέρει πολύ καλά τι γίνεται.

 

Σκατά ξέρει. Πριν από δύο λεπτά ήρθε ο υπάλληλος κι έριξε δύο ζάναξ κι ένα λαντόζ μέσα στο ενυδρείο. Γι’ αυτό μας κοιτάζει έτσι.

 

Νομίζω ότι μόλις έκλασε.

 

Ποιός, ο υπάλληλος;

 

Όχι, ο αστακός ρε παπάρα

 

…………………………

 

Εγώ πάντως λέω να τον πάρουμε. Θα είναι σα κίντερ-έκπληξη. Απ’ έξω αστακός κι από μέσα τίγκα στο αντικαταθλιπτικό. Θα τον φάμε και μετά θα βάλουμε το κανάλι της Βουλής, μαλάκα θα είναι καλύτερο κι από LSD + “Το κορίτσι Που Αγάπησα”

 

Εντάξει, ρώτα τον πόσο κάνει κι αν τρώγεται

 

Σε τι γλώσσα ρε παπάρα; μιλάς εσύ αστακίστικα;

 

Όχι τον αστακό ρε μαλάκα. Τον υπάλληλο.

 

Θα φάμε τον υπάλληλο;

 

Θες να φας καμιά μπουνιά; πες μου, θες;

 

……………………..

 

Ορίστε. Τι λέει εδώ;

 

Εικοσιπέντε.

 

Εικοσιπέντε, τι; Χρονών;

 

Όχι ρε. Ευρών.

 

Το αστακόν;

 

Το κιλόν

 

Παν’ καλά ρε αυτοί; Δέκα ευρώ η μπουκιά; Ωχ, πάμε γρήγορα να φύγουμε γιατί νομίζω ότι ετοιμάζεται να ξανακλάσει. Λάιφ οφ πιφ ρε πούστη μου…

 

………………………

 

CD «ένα συν ένα δώρο», να σκαλίσουμε λίγο;

 

Κλείσαν τα Metropolis, ανοίξαν τα καλάθια στα μπακάλικα. Σκατά τα κάναμε με τα downloading.

 

Άσε τα ενοχικά και ψάχνε

 

Ψάχνω ρε παπάρα, ψάχνω..

 

Ρε μαλάκα, σε όλα Νταλάρα έχει δώρο;

 

Όχι σε όλα, σ΄αυτό που κρατάω έχει Barry White δώρο με τον Νταλάρα

 

Δηλαδή ότι και να πάρουμε, θα φύγουμε με Νταλάρα από δω μέσα;

 

Γάμησέ τα. Αλλά βρήκα Santana με δώρο Νταλάρα, με τι καρδιά να το αφήκω ;

 

Κι εγώ 2002GR με Νταλάρα, κελεπούρι

 

Μαλάκα θα τους πάρω τους Santana και θ’ αφήσω το Νταλάρα στα καλάθια στην έξοδο «για τους αναξιοπαθούντες συνανθρώπους μας»

 

Τελείως χτήνος είσαι ρε αλήτη. Και αναξιοπαθούντες και με Νταλάρα. Στην κόλαση θα πας.

 

Όπου και να πας θα σε περιμένει ο Νταλάρας τελικά

 

Με άγχωσες τώρα. Πάω να χαζέψω γιαούρτια

 

…………………

 

Δε με λες, είπες ότι θα κάνετε γιουβέτσι την Κυριακή;

 

Έτσι είπε η άλλη, πήρε έναντι μισό μισθό απ΄τους πέντε χρεωστούμενους και είπαμε να το κάψουμε

 

Πήλινα έχετε;

 

Έχουμε. Έντεκα. Προίκα της. Δώδεκα είχαμε αλλά το ένα αυτοκτόνησε στα μικροκύματα, ήρθε η πυροσβεστική αλλά ήταν αργά. Χάσαμε και μια κουρτίνα, προίκα κι αυτή.

 

Κρέας έχετε;

 

Kρεατόζουμο έχουμε. Μισό μισθό είπαμε, όχι το τζόκερ

 

Καλά ρε μαλάκα, γίνεται γιουβέτσι χωρίς κρέας;

 

Εδώ γίνεται να δουλεύεις χωρίς να πληρώνεσαι, το κρέας στο γιουβέτσι μας μάρανε;

 

Αυτό να με πεις. Κριθαράκι έχετε;

 

Θα πάρω. Άμα δεις κανένα με προσφορά ειδοποία

 

Το μόνο με προσφορά είναι αυτό στο μάτι εκεινής που έκοβε σαλάμια στα ψυγεία. Ναααα ένα κριθαράκι….τρία πήλινα γεμίζεις

 

Ρε παπάρα, πιο αηδιαστικός κι απ τον Σεφερλή γίνεσαι ώρες ώρες

 

Λίγα για τον Μάρκο, ύμνους έγραψε ο Γεωργουσόπουλος για χάρη του

 

Χέστηκα

 

Το WC απέναντι είναι, να η πινακίδα

 

Πω ρε μαλάκα , πω ρε μαλάκα…

 

…………………………….

 

Τι γράφει αυτή η ετικέτα ρε;

 

Τα γυαλιά δεν τα πήρες;

 

Τσου. Δεν θα ξεφτιλίζομαι εγώ με τα πρεσβυωπίας στην κάθε τριανταπεντάρα μανούλα που ψάχνει κρέμες και ταλκ εδώ μέσα

 

Οι μανούλες σε μάραναν

 

Είναι ευάλωτες αυτές, έχουν στραμπουληγμένες ορμόνες, νιώθουν και παραμελημένες, στα μάρκετ και στις κούνιες ξεσαλώνουν, λέγε ρε, τι λέει η ετικέτα

 

ЬЄИЃЌА  ТОУЯСН

 

Πες το στα ελληνικά γιατί θα σε χτυπήσω

 

Ρέγγα τουρσί λέει

 

Βγαίνει και σε τουρσί αυτό το ψάρι;

 

Ξέρω γω; αυτό λέει η ετικέτα, αυτό σου λέω

 

Και πώς τρώγεται;

 

Γιατί ρωτάς ρε μαλάκα; θα το πάρεις; έχεις στη λίστα γραμμένο ЬЄИЃЌА  ТОУЯСН

 

Ξέρω να γράφω κυριλλικά ρε παπάρι;  επειδή εσύ έμαθες πέντε λέξεις τούρκικες στη φατμαγκιούλ, μου τη λες τώρα;

 

Tότε θα ‘γραφε  ringa balığı turşu

 

Πολύ μαλάκας είσαι τελικά, πολύ show off ρε πούστη μου

 

Είναι μια τριανταπεντάρα μανούλα ακριβώς από πίσω σου, έχει χαρισματικά καυκάσια ζυγωματικά και με κοιτάει λάγνα, είπα να μη χάσω την ευκαιρία

 

Άσε το βάζο και πάμε να φύγουμε, θα σε χτυπήσω πολύ άσχημα

 

……………………..

 

Κοίτα ‘δω. Στο ράφι με τα αλεύρια έχει και μια γιαγιά.

 

Τι γιαγιά;

 

Κάτσε να δω τι λέει το ταμπελάκι… «Γιαγιά για άνοιγμα χωριάτικου φύλλου» λέει.  Δεν έχουν το θεό τους αυτοί του μάρκετινγκ ρε πούστη μου

 

Θα σκότωνα για μια πίτα με σπιτικό φύλλο. Πόσο κάνει;

 

Μηδέν κόμμα μηδέν εξήντα πέντε το κιλό. Όπως την κόβω, γύρω στα τρεισήμισι ευρώ θα βγει, εκτός αν πούμε ότι τη θέλουμε χωρίς πόδια.

 

Εννοείται ρε μαλάκα. Τι να τα κάνουμε τα πόδια; Για ν’ ανοίγει φύλλο τη θέλουμε, όχι για 5Χ5. Λες να μας ακούει και να φρικάρει;

 

Ότι κάτι ακούει, αυτό είναι σίγουρο. Πάντως όχι εμάς. Δεν τη βλέπεις; Το ίδιο ύφος με τον αστακό έχει! Λέει πουθενά ημερομηνία λήξης;

 

Κάτσε να δω… Σε μια βδομάδα.

 

Καλά είναι. Μόλις λήξει θα την φυτέψουμε στον ακάλυπτο και με λίγο πότισμα, σε τέσσερα πέντε χρόνια θα έχουμε τις δικές μας γιαγιάδες «για το άνοιγμα σπιτικού φύλλου».

 

Μαλάκα, θα σε φωνάξουν στο TEDx με τέτοιες ιδέες. Αλλά μη λες άλλα τέτοια, ανατρίχιασα.

 

Γιατί;

 

Δεν είδες τι έπαθε ο Νώντας;

 

Τι έπαθε ο Νώντας;

 

Φύτεψε την πεθερά του στην ίδια αυλή που είχε κάνει το μπαχτσέ και όταν φύτρωσε η πεθεριά ©®, επικονιάστηκε με την αγγουριά και τώρα βγαίνουν κάτι πεθερές σε σχήμα αγγουριού και κάτι αγγούρια σε σχήμα πεθεράς. Κάθε καλοκαίρι δεν ξέρει ο καημένος τι να πρωτοβάλει στη σαλάτα και τι να πρωτοβγάλει απ’ τον κώλο του.

 

Ο Νώντας είναι μαλάκας. Να φέρω ένα καρότσι να τη βάλουμε μέσα;

 

Φέρε.

 

Φέρνω.

 

…………………….

 

Μαλάκα παραβάρυνε το καρότσι

 

Αφού ζητήσανε τρία ευρώ για να της κόψουν τα πόδια on site, σιγά μη τα ‘δινα, «εξυπηρέτηση πελατών» ντεμέκ

 

Τρελός είσαι; τόσα μαχαίρια έχουμε σπίτι. Έχω κι έναν μεγάλο νυχοκόπτη για το φινίρισμα

 

Θα κοψομεσιαστούμε όμως, κι έχουμε να πάμε και στα βρακιά

 

Από δω ψωνίζεις βρακιά ρε παπάρα;

 

Γιατί εσύ από πού ντύνεις τ’ αρχίδια σου; απ’ την Via Condotti ή απ΄την Faubourg Saint-Honoré ;

 

Άμα γίνεσαι τόσο vulgaire δεν θέλω να με μιλάς, ντρέπομαι τους τριγύρω

 

Ενώ τώρα που βούτηξες στο καλάθι με τα σώβρακα και τις κυλόττες δεν τους ντρέπεσαι

 

Αυτά καλά φαίνονται, τι λες;

 

Kαλά είναι, έχουν και γερό λάστιχο πάνω

 

Το θέμα είναι να μην ανοίγουν από κάτω και μας ζητήσει για μοντέλα ο Reiser

 

Να πάρω τα γκρι ή τα άσπρα;

 

Μαύρα, σηκώνουν βρώμα μπρος -πίσω. Γίνονται και πλερέζες

 

Καλά λες. Της αλληνής τι να της πάρω;

 

Αυτά του κατηχητικού που κρύβουν και αφαλό. Τα χει προσφορά, μπεζάκια, τα τρία 2 ευρώ. Μόνο σε XL έχει αλλά ας τα φοράει λίγο φαρδιά για να μη την πιέζουν στις σάλπιγγες

 

Πω πω , μ’ αυτά ρε μαλάκα άμα τα απλώσει και φυσάει πολύ, πιάνουμε Λιβυκό σε μια ώρα

 

Και τι έχετε σκοπό να κάνετε στο Λιβυκό ρε φαντασμένε παπάρα; να δείξετε στους αιγύπτιους γλάρους ότι πήρατε καινούριες κυλόττες ;

 

Φύγε, θα σε χτυπήσω

 

Καλά. Πάρτης και μαύρα, να το παίξετε «το πειρατικό μπαλκόνι». Το πουλί σου να το ντύσεις Τζόνι Ντεπ.

 

Φύγε μακριά είπα, θα σε ματώσω

 

……..

 

Που είναι τα ράφια με «like» ρε;

 

Τα ποιά;

 

Τα ράφια με τα «like», για το φέισμπουκ

 

Πας καλά ρε παπάρα;

 

Μια χαρά πάω. Τα πουλάνε σε προσφορά, εικοσάδα. Να πάρω τρεις εικοσάδες να ‘χω να μοιράζω, μη με λένε και ακατάδεχτο

 

Δίπλα στα καρνέισον είναι τα like ρε. “Δυνατός και γερός για να γίνεις, κάθε μέρα τα like σου να πίνεις”

 

Kαλά λες, να ‘τα ! Ωραία, έχει και προσφορά,   δώρο μια «κοινοποίηση» με κάθε πακέτο «like». Δίπλωσε λίγο τη γιαγιά για να ρίξω τρία πακέτα στο καρότσι.

 

Τι μαλάκας

 

……………

 

Για δες, λέει η λίστα «σαμπουάν»;

 

Εσύ πάντα ό,τι λέει η λίστα κάνεις;

 

Εσύ πάντα στο σούπερ μάρκετ κάνεις τη μικρή σου επανάσταση ρε παραδουλεύτρα του σπιτιού;

 

Εσύ μήπως είσαι πολύ μαλάκας;

 

Εσύ μήπ…

 

Σσσσστ… Κάτι λέει η γιαγιά… Σκάσε λίγο ν’ ακούσω…

 

Αυτά που λέει η γιαγιά δεν ακούγονται. Μυρίζονται. Άμα σε ενδιαφέρει όμως τόσο πολύ, να’ ρθεις εδώ που στέκομαι τόση ώρα εγώ, περιμένοντας εσένα να διαλέξεις σαμπουάν και θα μυρίσεις ένα σωρό ιστορίες απ’ τα παλιά.

 

Για να δω… Ω ρε πούστη μου! Αυτή η τελευταία κλανιά πρέπει να ήταν από πολύ παλιά!

 

Νομίζω ότι ήταν από τον πρώτο βαλκανικό πόλεμο, τότε που έτρωγε μόνο βολβούς και αγριόπρασα ωμά.

 

Ω ρε πούστη μου! Μήπως έπρεπε να την λιμάρουμε από τη μέση και κάτω τελικά;

 

Γιατί; Επειδή είναι vegetarian;

 

…………….

 

Αυτό εδώ πώς σου φαίνεται; «Εντατική φροντίδα για ταλαιπωρημένα μαλλιά».

 

Με δουλεύεις; Βλέπεις πουθενά εδώ γύρω μαλλιά;

 

Για να δω… Εκτός από αυτά που είναι πάνω στο κεφάλι μου, όχι…«Άρωμα Καρύδα & Αγριομπανάνα»…

 

Είσαι παπάρας. Μajor.

 

«Μέλι Μάγιας μέλισσας & Κρέμα από γάλα βουβάλας»…

 

Ό,τι πρέπει για φλώρους… Έχει τίποτα σε «Νέφτι & Καπνιστό λαρδί»;

 

Γιατί, θες να βάλεις φωτιά στη φαλάκρα σου;

 

Μαλάκα, αν συνεχίσεις αυτό το βιολί θα σου πετάξω τη γιαγιά στο κεφάλι μα την παναγία!

 

…………………………..

 

2.745 λέξεις

 

Τι είπες;

 

Είπα, 2.745 λέξεις ως εδώ

 

Ε και;

 

Τι ε και;  Πώς θα τα κουβαλήσουμε όλα αυτά που πήραμε ρε παπάρα, συν τη γιαγιά, συν τις 2.745 λέξεις; ξεχνάς ότι ήρθαμε με ποδήλατο;

 

Ω ρε πούστη μου

 

Έχεις ξεσκιστεί στα ομοφοβικά ρε καργιόλη, γαμώ την ανοιχτόμυαλη αριστεροσύνη σου

 

Χέσε μας με τα πολιτικά ρε μαλάκα.  Αυτό με το ποδήλατο το ‘χα ξεχάσει

 

Να αφήσουμε  τα ψώνια, τις λέξεις ή τη γιαγιά;

 

Χωρίς ψώνια θα μας ξεσκίσουν οι άλλες στο σπίτι. Χωρίς λέξεις θα μας ξεσκίσουν οι άλλοι στα βλογ. Πάρε το καρότσι με τη γιαγιά και θα σε βρω σπίτι.

 

Πας καλά ρε μαλάκα; θα βγω με γριά μέσα στο καρότσι και θα τριγυρίζω στους δρόμους άοπλος;

 

Γιατί; θα σου επιτεθεί με κλανιές αέρος-εδάφους η γριά;

 

Γριά ίσον σύνταξη ρε βλαμμένε, ας είναι και αγροτική ας είναι και μακελεμένη απ’ τον Κατρούγκαλο. Ποιος θα δει μια σύνταξη να περιφέρεται εκεί έξω σε καρότσι και δεν θα με κάνει κομμάτια για να την σπιτώσει;

 

Πέραση οι γριές ρε πούστη μου..

 

Γι αυτό σε λέω. Τουλάχιστον να την τυλίξουμε πριν τη βάλουμε στο καρότσι, να μη φαίνεται. Πάμε στα αλουμινόχαρτα να πάρουμε ένα πενηντάμετρο, μπας και φτάσω σπίτι αρτιμελής

 

Πενήντα μέτρα αλουμινόχαρτο για μια γριά ρε παπάρα;

 

Να ΄χει λίγο αέρα η στολή ρε, κλάσε-κλάσε μην έχουμε αποκαλυπτήρια στη διαδρομή και με κάνουν φύλο φτερό

 

Πάμε να πάρουμε. Τι μάρκα όμως; Μια γριά που ‘ναι να βγει, ας βγει ντυμένη ευπρεπώς. Μη νομίσουν ότι είναι και θύμα trafficking

 

Sanitas Clanitas. Το καλύτερο. Το ΄χουν και σε προσφορά σήμερα, με ένα αλουμινόχαρτο δώρο ένα αλουμινένιο ταψί medium

 

Μη λες τέτοια ρε μαλάκα και μας ακούσει και φοβηθεί ότι θα την ψήσουμε και κλάσει μέντες η γριά και εκκενώσουν το μαγαζί

 

Δε μου λες, menthol καραμελίτσες πήραμε;

 

Όχι, έχει όμως στα ταμεία. Δυο συν ένα Νταλάρα δώρο.

 

Πάμε ρε Μάρκο

 

Πάμε Σεφερλή μου

 

………….

 

 

Στον Κ.Π.