1955-2011

Όσο κι αν αγαπάς αυτό που κάνεις, το «δουλεύω για να ζω, δεν ζω για να δουλεύω» είναι το ελάχιστο χρέος απέναντι στον εαυτό σου και σε κείνους που σε αγαπούν. Ακόμη -πολύ περισσότερο μάλιστα- κι αν σε λένε Steve Jobs. Στην άλλη – ποια ; –  ζωή δεν θα έχεις μαζί το iPhone για να τηλεφωνήσεις, να στείλεις μήνυμα ή mail λέγοντάς τους «σ’ αγαπώ, μακάρι να είχα περισσότερο χρόνο».

 

Αν δεν το δαγκώσεις το μήλο, αν δεν το πας ως το τέλος, αν δεν τρέξουν τα ζουμιά πάνω σου, είναι άχρηστο. Αυτό μου έμαθε, άθελά του, ο Steve Jobs. Και αυτό -που δεν χρειάζεται να το πληρώσεις για να το αποκτήσεις- του το χρωστάω.

 

 

 

Advertisements

10 thoughts on “1955-2011

  1. Καταιγισμός σκέψεων και εικόνων.
    Με ένα μήλο θεωρητικά μάθαμε την αμαρτία του να ζούμε.
    Αν δεν τρέξουν τα ζουμιά πάνω σου, είναι άχρηστο – και το μήλο και το φανελάκι…
    Όλα τα παράγωγα και σύνθετα – δόκιμα και μή – της ροής…
    Τα Σέβη μου

    1. σκέψεις κ εικόνες μέσα απο οθόνες. πίξελς ατελείωτα. τα ζουμιά αληθινά.

  2. Ξεκίνησε απ’ τη Χιονάτη,πέρασε στον Alan Turing και κληροδοτήθηκε τέλος στον Steve Jobs.Κάτι σαν το παλιό αφρικάνικο ατσάλινο μαχαίρι του Καββαδία.

    1. ξεχάσατε του Αδάμ. κανείς δεν έμαθε ποτέ τι έκρυβε κάτω απ’το λαρύγγι του για να μη το δει και το αρπάξει η άλλη….

      τι αφελής ράτσα είμεθα ..

    1. ελπίζω αυτός που θα μείνει τελευταίος εκτός απ’ το να κλείσει την πόρτα να βρει και όρεξη να γράψει δυο γραμμές για ολους εμάς τους διάφανους

  3. Αυτό το “σ’ αγαπώ, μακάρι να είχα περισσότερο χρόνο” με χτύπησε στο δόξα πατρί…
    Ίσως επειδή όσο και να έχω δεν μου φτάνει.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s