wasp me baby

Σφήκες ολόγυρα στην πιατέλα με το κατσικάκι. Και πάνω του, δοκιμάζουν, κόβουν, τρώνε, στρατιά ολόκληρη. Όπως οι Λιλιπούτ πάνω στον Γκιούλιβερ, μόνο που εκείνοι φέρθηκαν πιο πολιτισμένα. Δεν τις σιχαίνομαι τις σφήκες, δεν είναι μύγες. Λατρεύουν τη σάρκα, πιο πολύ κι από πεινασμένο -για γυμνό κορμί- άντρα. Άμα τους πάρεις το φαί δαγκώνουν αλύπητα. Έχουμε κάτι συνωμοτικά κοινό.

Μη τις διώχνεις, ούτε να κάνεις κινήσεις άγαρμπες, μπορεί να σε τσιμπήσουν άσχημα.  Άσε, θα φέρω να κάψεις λίγο καφέ.

Φέρνει δυο κουταλιές ελληνικό, τούρκικο, όπως θες πες τον, μέσα σ’ ένα διπλωμένο αλουμινόχαρτο. Ανάβει τον καφέ με έναν αναπτήρα πλαστικό, της οκάς. Κινέζικο, σίγουρα. Και το αλουμινόχαρτο, κι αυτό από κει μάλλον. Ο καφές ευτυχώς όχι, ακόμη. Θα πελαγώσουμε μετά.

Μυρίζει ωραία. Κάτι ανάμεσα σε παλιό καφενείο και αρχαία χρόνια, τότε που μου ‘δινε η μάνα μου να καταπιώ μια κουταλιά καφέ με στυμμένο λεμόνι, όταν πόναγε η κοιλιά μου και δεν μπορούσα να σηκωθώ από την τουαλέτα. Μετά βγήκαν τα Imodium και τα γιατροσόφια άρχισαν σιγά σιγά να ξεψυχάνε. Τώρα θα ξανάρθουν, σίγουρα θα ξανάρθουν, οι εποχές της ευμάρειας θάφτηκαν μαζί με τη λειψή συνταγογράφηση.

Σκύβω και μυρίζω τον καπνό. Τον χώνω βαθιά στα πνευμόνια, κλείνοντας τα μάτια για να μη δακρύσω, εισπνοή. Τσιγάρο δεν βάζω μέσα, κάτι πρέπει να τα ταΐσω κι αυτά για να νιώθουν πως ενηλικιώθηκαν.

Μπορείς να φας με την ησυχία σου τώρα, μέχρι να σου φέρω και λίγο καρπούζι. Τότε θα έρθουν και οι μύγες. Μυρμήγκια δεν έχουμε πολλά, ένα φου να κάνεις θα φύγουν.

 

Είναι ωραία τα καλοκαίρια, σκέφτομαι. Ακόμη κι αν έχει μόνο ένα πιάτο στο τραπέζι, ποτέ δεν τρως μονάχος σου. Μα τσιμπάει άσχημα ο Ιούλιος κάποιες φορές και σε μεταμορφώνει μέσα σε μια νύχτα σε Struldbrugg. Που μυρίζει αιώνια  ναφθαλίνη και αμμωνία…

Advertisements

16 thoughts on “wasp me baby

  1. Ωραίο αυτό με τον καφέ. Μου μάθατε ένα πολύτιμο μαγικό κόλπο λοιπόν. Κι εκείνη η μυρωδιά καφεκοπτείου, εκατό χρόνια πίσω μ’ έφερε. Εκατό!
    Τι; Δεν το ξέρατε;
    Κι εγώ μια υπέργηρη νοσταλγική ύπαρξη είμαι 😉

    Καλημέρες καρπουζοφάγε.
    Aν ήσασταν νησί θα σας επισκεπτόταν σίγουρα ο Οδυσσέας.

  2. Καφές με στυμμένο λεμόνι!!! Χριστέ μου τι μου θύμησες τώρα! Αθάνατη συνταγή! Ένα και ένα που λέει και η μαμά μου! (μιλάμε για μεγάλη αηδία όμως)

  3. Να φύγω γρήγορα αγαπητέ. Έχω έλλειψη ενζύμου g6pd και η ναφλαλίνη με στέλνει στο νοσοκομείο. Πάντως ο καφές με το λεμόνι που μου έδινε και μένα η γιαγιά μου “έσφιγγε” πραγματικά όπως μου έλεγε: Πιες αυτό, μη φας μη πιεις τίποτε και θα σφίξεις. Και γινότανε. Σε μισή ώρα είχα ξεμπερδέψει. Τί να κλάσει το Imodium; Τον καφέ πίνω ακόμα και αυτόν δίνω και στα παιδιά μου. Σιγά μην τα παστώσω με φάρμακα. Πολύ κάθισα όμως. Φεύγω πριν είναι αργά. Μια μυρωδιά την πήρα πάντως

  4. πωπω μυρωδιές, γενόσημα και ίδιες συμμετοχές. σε κανένα άγαρμπες κινήσεις, ούτε στις ναφθαλίνες και τις αμμωνίες. αυτές κι αν μπορούν να τσιμπήσουν άσχημα και στα επείγοντα οι ουρές για τα τσιμπήματα ατέλειωτες τέτοια εποχή..

  5. ο καφές που καίγεται είναι από τις ωραιότερες μυρωδιές του κόσμου. κακώς δεν αρέσει στις σφήκες 🙂

  6. Ικαρία, Τραπάλου, παλιά. Γεύμα στο μόνο ανοιχτό σπίτι / ενίοτε εστιατόριο της περιοχής που μας σερβίρει το φαγητό της οικογένειας. Η αυλή, δίπλα στη θάλασσα, γεμάτη σφήκες. Έρχεται το αλουμινόχαρτο με τον αναμένο καφέ, μετά και δεύτερο, τίποτε όμως. Οι σφήκες εκεί. Και εμείς το ίδιο. Συνύπαρξη. Μακροθυμία. Ωραία.

  7. καφες ελληνικος;
    . Θα το κανω με nespresso στα παιδια ισως ριστρετο με λαιμ

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s