the ocean (not)

IMG_0754

 

 

 

Όχι πολύ παλιά, η βουτιά στη θάλασσα -από την πρώτη ως την τελευταία, λίγο πριν πλυθούν και σηκωθούν στη ντουλάπα οι πετσέτες- ήταν Κάθαρση. Τα πάντα άδειαζαν, τα ζόρια και τα ’ναι μεν αλλά’ έμεναν πίσω, μη σου πω ότι ούτε στο φέρι κατόρθωναν να τρυπώσουν λάθρα. Τρεις νύχτες, πέντε, έξη (κατάφερνα και διψήφιες, απίστευτο) η έγνοια ήταν η πρωινή ανατριχίλα στην πρώτη γουλιά του καφέ, ποιο μπλε θα συναντήσω και πόσο κρύες θα ’ναι οι μπύρες. Όσα κι αν -δεν- είχε μέσα το πορτοφόλι.

Eδώ και κάμποσα χρόνια κάθε προσπάθεια είναι όλο και πιο επίπονη. Τσιμέντο έγινε η θάλασσα. Δεν τρυπιέται, παλεύω να βουτήξω και μένω ψιλοτσακισμένος έξω. Σαν να νιώθει ότι δεν την θέλω όπως παλιά κι ας λυσσάω ολόκληρο χειμώνα κι άνοιξη να ’ρθει η ώρα να την ξαναβρώ. Να πεις ότι άλλαξε αυτή, ή ότι δεν φτιάχνουν πια τις βουτιές όπως παλιά, προστυχιά κι αχαριστία θα είναι.

Advertisements

2 thoughts on “the ocean (not)

  1. Αυτή τη στιγμή μου φαίνεται ως το καλύτερο κείμενο πουγράφτηκε ποτέ.Το δίαβασα τέσσερις φορές. σε πρώτο επίπεδο προσπαθώντας παράλληλα να ανιχνεύσω ένα δεύτερο-ακόμα κι αν δεν υπάρχει,να το φανταστώ…..

    1. Μου φαίνεται πως βλέπω μια χαλαρή γεωμετρία ανάμεσα στις δύο παραγράφους που ρυθμίζει το μέγεθός τους ανάλογα με το περιεχόμενο(α’αισιοδοξία,β’ελαφρά συρρίκνωση στο μέγεθος).Με μια σειρά από κρεσέντο που πέφτουν απαλά στην αρχή και δυναμώνουν μετά σε ένταση,νιώθω σαν να ‘χω μπροστά μου ένα θεώρημα για όλους…(Το πιο πιθανό είναι ότι επιεικώς γράφω αλλ’αντ’άλλων.)

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s