knifestyle

Στην αγορά του Clichy-sous-Bois ή σε μια λαική στην Αγία Ελεούσα, δεν έχει σημασία το πού, τρεις ακαθόριστης ηλικίας και εθνικότητας γυναίκες διεκδικούν σιωπηλά την ίδια σακούλα με πεντέξη πράσα που ήταν πεταμένα πίσω από τον πάγκο. Μια από τις τρεις θα είναι πιο τυχερή.

Γύρω τους, κοντά τους, πάνω από δέκα άτομα κάθε ηλικίας και φύλου, συγκεντρώνονται -θα έλεγα σαν τις ύαινες αλλά ντρέπομαι- για τον ίδιο σκοπό : να μαζέψουν ό,τι πεθαμένο μπορέσουν, πριν καταφθάσει το συνεργείο καθαρισμού.

Όμως οι λαϊκές αγορές δεν είναι πια το μοναδικό «εξ ουρανού μάνα» για τους συλλέκτες τροφίμων ©®. Κάθε απόγευμα, λίγο πριν το κλείσιμο, κόσμος μαζεύει φρούτα, αβγά, σαλάμια και γιαούρτια ληγμένα από τους κάδους που βρίσκονται πίσω από τα σούπερ μάρκετ.

Μια γυναίκα, βρίσκει ένα κουνουπίδι και μερικά μισοστιμμένα πορτοκάλια  έξω από ένα Monoprix, τα βάζει μέσα στην τσάντα της. «Αυτό θα είναι το δείπνο μου» λέει. Στα Κάτω Πετράλωνα, ένας ηλικιωμένος ανασύρει δύο μαυρισμένα μήλα από τον πάτο ενός χαρτοκιβώτιου, πίσω απ΄ τον Σκλαβενίτη. Τα μάτια του λάμπουν, ο,τι απομείνει μετά το καθάρισμα θα τρώγεται. Συνταξιούχος είναι, ένα σουγιαδάκι θα του βρίσκεται, χρόνο για καθάρισμα έχει.

Εικοσιπεντάρες ή τριαντάρηδες (ναι, από τους «κανονικούς», τους «καθαρούς», τους υπεράνω υποψίας, από αυτούς που θα κάνουν τα γόνατά σου να κοπούν αν τους δεις να περιφέρονται με σακκούλες στις λαικές μετά το κλείσιμο) δεν είδα ακόμη. Είμαι σίγουρος όμως πως δεν θ’ αργήσει κι αυτό. Θα μας καλέσει -άλλωστε- ο Ντάβλας στην πρεμιέρα τους πάνω απ’ τους σκουπιδοτενεκέδες.

Πριν κάμποσα χρόνια, η Μαντόνα έδωσε προφητικά -άθελά της- την αληθινή διάσταση της εποχής δηλώνοντας «μπορείς να καταλάβεις πόσο fun έχει μια πόλη από το αν έχει ”Nobu” ή όχι».

Το Παρίσι έχει Nobu. Και η Αθήνα έχει. Για fun ρωτήστε τους από πάνω.

(μπορείς να αντικαταστήσεις τη Μαντόνα, το Ντάβλα και το Nobu με ο,τι άλλο θέλεις, η αφορμή άλλωστε ήταν, όχι το αίτιο)

Advertisements

20 thoughts on “knifestyle

  1. Βγήκατε κι εσείς για έναν ωραίο σαββατιάτικο περίπατο στους δρόμους της πόλης, ε;…

      1. αυτό ομολογώ πως μου είχε διαφύγει…σωστός…
        ήρθε λοιπόν η ώρα του marketing & του crisis management

  2. Για τον Ντάβλα και το Nobu να βγάλω όση χολή θέλετε.Αλλά το υπόλοιπο ποστ με πληγώνει-μ’εμποδίζει.

  3. Η Αθήνα έχει Matsuhisa. Οσό και το λέμε, όσο και να το βλέπω, με συντρίβει, δεν το πιστεύω, ειδικά όταν η αμφίεση δε σε προϊδεάζει για τη συνέχεια που θα δεις…

    1. ποια αμφίεση, ποια συντριβή και ποιά συνέχεια ; αναρρώνω απο εγκεφαλικό, λίγη βοήθεια παρακαλώ

      1. -αμφίεση – ενός νορμάλ ενός ανθρώπου που -στη συνέχεια-ψάχνει τα σκουπίδια, μιας κανονικής γιαγιάς φερειπείν, η εικόνα τελικά -σε συντρίβει-…

  4. Δύτη εσύ μόνο σε πρεσβείες συχνάζεις ; Κλείνει και το Ροκ εν Ρόλ απέναντι από την πρεσβεία…
    😉

    1. Καλά το λένε: καλύτερα να σου βγει το μάτι παρά το όνομα.

      Αν και τώρα που το σκέφτομαι, καλύτερα που μου βγήκε το όνομα. Δεν θάθελα να μου είχε βγει το μάτι.

      1. 🙂
        Φάτε μάτια black cod και κοιλιά περίδρομο που λέει και η γιαπωνέζικη παροιμία του Νόμπου Ματσουχίσα αυτοπροσώπως…

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s